گنجور

 
کمال خجندی
 

رویت گل سیراب نگوئیم چه گوئیم

آن لب شکر ناب نگوئیم چه گوئیم

آن زلف کمند افکن و رخسار و جنین را

دزد و شب مهتاب نگوئیم چه گوئیم

تفسیر دو ابروی تو کان سورة نونست

پیوسته به محراب نگوئیم چه گویم

دیدیم شبی زلف تو در فقه و بیداد

تعبیر چنین خواب نگوئیم چه گوئیم

چوگان سر زلف ترا شد دل ما گوی

این که به احباب نگوئیم چه گوئیم

این چهره و این اشک روان را به دویدن

لوح زر و سیماب نگوئیم چه گوئیم

چون نمد کمال از غزل آن صورت زیباست

شعر نر چون آب نگوئیم چه گوئیم