گنجور

شمارهٔ ۷۳۲

 
کمال خجندی
کمال خجندی » غزلیات
 

رخ بپوشید و جگره میسوزدم

آتش پنهان بنره میسوزدم

خانه ای که آب سازم چون حباب

آه دل دیوار و در بسوزدم

باد آن لب دل که خون آلود ازوست

چون نمک بر ریش تر میسوزدم

باز سر بره بکنم پیشش چو شمع

گر چه از پا تا بسر میوزدم

سوخت جانم نازه او بادش حلال

گر به یک نازه دگر میسوزدم

نامه شوقم کبوتر دید و گفت

چون برم چون بال و پر میسوزدم

گر ز چشم بد دلش نرسد کمال

من سپندم گو اگر میسوزدم



با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

در فهرست‌گذاری نسخه‌های خطی اشعار گنجور مشارکت کنید