مرا بی تو از دیده خون می رود
ز دل نیز صبر و سکون می رود
دل من در آن کو زبیم بلا
نمیرفت وقتی کنون می رود
چه آهوست چشمت که در پیش او
اگر شیر آبه زبون میرود
نه از زیر کی دل در آن زلف رفت
که در سلسله از جنون میرود
برخسار تو چشم کردیم سرخ
از آن اشک ما لاله گون می رود
دو چشم تو وز هر طرف خالها
به چندین مگس خواب چون می رود
چو شد تشنه زلفت به خون کمال
به چاه ذقن سرنگون می رود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از دوری معشوق خون میگرید و آرام از دلش رفته است و دلش اکنون بیپروا به کوی پر بلای یار میرود. سپس چشم آهووار، زلف زنجیرمانند، رخسار لالهگون و خالهای معشوق را با تصویرهای شوخ و ظریف وصف میکند. در پایان کمال خود را قربانی زلف خونخوار و سرنگون در چاه زنخدان یار میبیند.
هوش مصنوعی: در دوری تو از چشمانم خون جاری است و آرامش و شکیبایی نیز از دلم بیرون میرود.
هوش مصنوعی: دل من روزگاری از ترس بلا به کوی تو نمیرفت، اما اکنون (با همهٔ خطرش) به آنجا میرود.
هوش مصنوعی: چشم تو چه آهوی شگفتی است که حتی شیر هم در برابرش ناتوان و زبون میشود.
هوش مصنوعی: دل از روی زیرکی و هوشیاری در دام زلف تو نرفت؛ بلکه از دیوانگی به زنجیر رفت، چون دیوانه را در زنجیر میکنند و زلف همچون زنجیر است.
هوش مصنوعی: از بس به چهرهٔ سرخ تو نگریستیم و گریستیم، چشممان سرخ شد و از این رو اشکمان به رنگ لاله سرخ جاری است.
هوش مصنوعی: خالهای چهرهات از هر سو مانند مگساند که گرد دو چشمت نشستهاند؛ با این همه مگس چگونه چشمانت (که خمار و خوابآلودند) به خواب میروند؟
هوش مصنوعی: چون زلف تو تشنهٔ خون کمال شد، کمال (یا زلف) سرنگون به چاه زنخدان تو فرو میرود؛ یعنی شاعر خود را به هلاک در چاه زنخدان معشوق میسپارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نگه کن که با دوست چون می رود
جراحت نه پیدا و خون می رود
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.