البش جان عاشق هوس میکند
شکر آرزوی مگس می کند
دعا گوی و سپری ز دشنام تو
از حلوای قندی که بس میکند
رود دل در آن زلف ترسان ز چشم
چو شبرو که خوف از عس می کند
نه کس را بر آن در گذارد رقیب
نه او التفاتی بکس میکند
به تیر تو دارد نظر آنکة صید
دوان است و رو باز پس میکند
از سوزم وخت راست هنگامه گرم
چو آتش که گرمی بخس میکند
بگلزار بی یار نالد کمال
چو بلبل که بانگ از قفس می کند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه از شوق عاشق به لب معشوق آغاز میشود و نشان میدهد که دشنام یار نیز برای او شیرین است. شاعر ترسِ دل از چشم معشوق، سختگیری رقیب و بیاعتنایی یار را وصف میکند و عاشق را به شکاری مانند میکند که مشتاق تیر صیاد است. در پایان، کمال خود را بلبلی گرفتار در قفس میداند که در گلزار بییار ناله سر میدهد.
هوش مصنوعی: جان عاشق آرزوی لب معشوق را دارد، همانگونه که مگس آرزوی شکر دارد.
هوش مصنوعی: من دعاگوی تو هستم و از دشنام تو سیر نمیشوم؛ چه کسی از حلوای قندی دست میکشد و میگوید بس است؟ دشنام تو برای من چون حلوا شیرین است.
هوش مصنوعی: دل من در زلف تو میرود، اما از چشم تو میترسد؛ مانند دزدِ شبرو که از داروغه و پاسبان شب میهراسد.
هوش مصنوعی: رقیب نمیگذارد کسی به درگاه معشوق نزدیک شود، و خود معشوق هم به هیچکس توجهی نمیکند.
هوش مصنوعی: شکاری که میگریزد و در همان حال به پشت سر نگاه میکند، در واقع چشم به تیر تو دارد و آرزوی زخم آن را دارد.
هوش مصنوعی: از سوز دل من بازار روی تو گرم است، همانگونه که آتش از خس و خاشاک گرمی و شعله میگیرد.
هوش مصنوعی: کمال در گلزارِ بییار ناله میکند، مانند بلبلی که از درون قفس فریاد برمیآورد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کسی را که رویت هوس میکند
کی اندیشه از روی کس میکند
کند زاهد انکار خوبان ولی
به عهد تو این کار بس میکند
تو را بارک الله چه زیبا رخیست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.