بهار آمد خبر از می فرستید
سلام گل به باد از پی فرستید
درود عود یک یک گوش دارید
بگوش می درود نی فرستید
اگر دست از ادا کونه کند چنگ
به ناخنهای چنگی نی فرستید
نسیم زلف جان پیوند لیلی
به مجنون جدا از حی فرستید
زمین بوس کمان ابروی دوست
ازقند بند نی بر وی فرستید
مرو زر می خرند اینجا نه زاری
دعای عاجزان تاکی فرستید
کمال از فقر چون بنشست بر خاک
گلیم او به رهن می فرستید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با رسیدنِ بهار آغاز میشود و شاعر یاران را به فراهم کردنِ بزمِ شراب و ساز فرا میخواند. پس از آن به عشق میپردازد: بوی زلفِ لیلی را برای مجنون و زمینبوسی و سخنِ شیرین را برای محبوب میفرستد. در پایان طنزی تلخ پیش میآید: در جایی که فقط زر خریدار دارد، دعا و زاری بیاثر است و کمالِ تهیدست ناچار است گلیمش را برای خریدنِ می گرو بگذارد.
هوش مصنوعی: بهار رسیده است؛ خبرِ شراب را برسانید و پیامِ سلامِ گل را به دنبالِ آن به دستِ باد بفرستید.
هوش مصنوعی: به نغمههای عود یکییکی گوش بسپارید و نوای نی را چون درودی به گوشِ شراب برسانید؛ یعنی بزمِ می و ساز را فراهم کنید.
هوش مصنوعی: اگر چنگنواز در نواختن کوتاهی کند، او را تنبیه کنید و نی در ناخنهایش فرو کنید. «نی در ناخن کردن» نوعی شکنجه و تنبیه بوده است.
هوش مصنوعی: بوی خوشِ زلفِ جانپرورِ لیلی را با نسیم برای مجنون بفرستید که از قبیلهٔ لیلی دور افتاده است.
هوش مصنوعی: به نشانِ احترام، به محبوبِ کمانابرو زمینبوسی برسانید و همراهِ آن سخنی شیرین چون قندِ بندِ نیشکر برایش بفرستید.
هوش مصنوعی: به آنجا نروید، زیرا اینجا زر خریدار دارد نه ناله و زاری. تا کی میخواهید دعای درماندگان را بفرستید؟ اینجا دعا و التماس کاری از پیش نمیبرد.
هوش مصنوعی: اکنون که کمال از تنگدستی بر خاک نشسته است، گلیمش را گرو بگذارید تا با آن شراب بخرند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.