گر به من یار شوی ور نشوی
تو همان باری و دیگر نشوی
من به دیده نظری هم نکنم
گر تو در دیده مصور نشوی
ای دل این درد که داری گر ازوست
شربتی نوش که خوشتر نشوی
مشو ای دیده شب هجران خشک
که چو بینی رخ او تر نشوی
مخور ای زاهد کمخواره غمم
غم خود خور تو که لاغر نشوی
ای حسود از غم او گره نالم
تو چرا کور شوی گر نشوی
بر درش حلقه زدم گفت کمال
خاک این در نشوی در نشوی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل وفاداری بیقید خود را به یار بیان میکند: یار، چه همراهی کند و چه نکند، همان محبوب اوست. او درد عشق را از هر درمانی خوشتر میداند و چشم را به گریستن در شب هجران فرامیخواند. در میانهٔ غزل به زاهد و حسود طعنه میزند. در پایان از زبان یار میشنود که تنها با خاکشدن بر درگاه او، یعنی با فروتنی کامل، به درون راه مییابد.
هوش مصنوعی: چه با من یار و همدم شوی و چه نشوی، تو در هر حال همان محبوب منی و برای من چیز دیگری نمیشوی.
هوش مصنوعی: اگر نقش و صورت تو در چشمم نباشد، با چشم خود به هیچ چیز نگاه هم نمیکنم.
هوش مصنوعی: ای دل، اگر این درد تو از سوی اوست، هر شربت و دارویی هم بنوشی بهتر از این حال نمیشوی؛ یعنی دردی که از یار رسد، خود از هر درمانی خوشتر است.
هوش مصنوعی: ای چشم، در شب جدایی خشک مشو و از گریه دست مکش؛ وگرنه وقتی روی او را ببینی، دیگر اشکی نداری که تر شوی.
هوش مصنوعی: ای زاهد کمخوراک، غم مرا مخور؛ غم خودت را بخور تا دستکم از کمخوردن لاغر نشوی. این بیت به طعنه با «غم خوردن» و «خوردن» بازی میکند.
هوش مصنوعی: ای حسود، اگر من از غم یار ناله کنم، تو چرا رنجیده میشوی؟ بهتر است کور یا کر شوی تا نالهام را نبینی و نشنوی. متن این بیت آشفته به نظر میرسد.
هوش مصنوعی: بر در خانهٔ یار حلقه زدم. گفت: ای کمال، تا خاکِ این در نشوی، به درون راه نمییابی؛ یعنی تنها با فروتنی کامل میتوان به وصال رسید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.