از آن ز دیده و دل اشک و آه میخواهم
که شرمسارم و عذر گناه میخواهم
گناه بار گران است و راه عشق
مدد ز همّت مردان راه میخواهم
گدای در به در از بهر آن شدم که ز بخت
قبول حضرت این بارگاه میخواهم
مرا مپرس کز این آستان چه میخواهی
غریب بیره و رویم پناه میخواهم
ز خواست چیست خیالی مرادِ تو گفتی
وصال توست نه مال و نه جاه میخواهم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در جایگاه گناهکاری شرمسار با اشک و آه پوزش میخواهد و برای پیمودن راه دشوار عشق از همت مردان راه یاری میجوید. خود را گدای غریب و بیپناهی میداند که به آستان محبوب آمده تا پذیرفته شود. در پایان، در پاسخ پرسش محبوب، میگوید که خواستهاش تنها وصال اوست، نه مال و نه مقام.
هوش مصنوعی: از چشم اشک و از دل آه میخواهم، چون از کردههایم شرمسارم و میخواهم با این اشک و آه از گناهانم پوزش بطلبم.
هوش مصنوعی: بار گناه سنگین است و راه عشق دشوار و دراز؛ از این رو از همت و توجه مردان این راه یاری میطلبم.
هوش مصنوعی: برای این گدای در به در شدهام که از بخت خود میخواهم در درگاه این بارگاه پذیرفته شوم.
هوش مصنوعی: از من نپرس که از این آستانه چه میخواهی؛ غریبی بیراه و درماندهام و تنها پناه میخواهم.
هوش مصنوعی: گفتی ای خیالی، مقصودت از این خواستن چیست؟ پاسخ میدهم: وصال تو را میخواهم، نه مال و نه مقام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.