از سبزهٔ خطّت ورق گل رقمی یافت
وز سرو قدت فتنه به عالم علَمی یافت
اکنون دل و نقش دهن تنگ تو کز وی
بسیار طلب کرد نشانیّ و نمی یافت
دل پیش قدت سرو سرافراز چمن را
از شیوهٔ صاحب قدمی بی قدمی یافت
آزرده چنانم که ز حال دل ریشم
هرکس که شد آگه به حقیقت المی یافت
ای نی به تو گرم است دگر جان خیالی
کز نالهٔ دلسوز تو بیچاره دمی یافت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه با وصف زیبایی معشوق آغاز میشود: خط چهرهاش به برگ گل نقش داده، قامتش جهان را آشوب کرده و دهانش چنان تنگ است که دل نشانی از آن نمییابد. سپس شاعر قامت یار را برتر از سرو میشمارد و از رنج دل زخمی خود میگوید که هر شنوندهای را دردمند میکند. در پایان، خیالی تنها در نالهٔ سوزناک نی همدم و تسلی مییابد.
هوش مصنوعی: گویی برگ گل از سبزهٔ خطِ (موی تازهرستهٔ) چهرهٔ تو نقش و نوشتهای گرفته است، و فتنه از قامت سروگونهٔ تو در جهان پرچم برافراشته است. یعنی خط تو زینتبخش گل است و قامتت جهان را آشوب کرده است.
هوش مصنوعی: اکنون دلِ من مانده است و خیالِ دهان تنگ تو. دل بسیار در جستوجوی نشانی از آن دهان بود و چیزی نیافت. دهان یار چنان کوچک است که گویی وجود ندارد.
هوش مصنوعی: دل در برابر قامت تو، سروِ سرافراز باغ را در شیوهٔ خرامیدن و پایداری، بیبهره و بیقدر دید. سرو پا ندارد که بخرامد، اما قامت یار با خرامیدنش بر سرو برتری دارد.
هوش مصنوعی: چنان آزردهام که هر کس از حال دل زخمی من آگاه شد، بهراستی خودش هم درد و رنج کشید.
هوش مصنوعی: ای نی، جان خیالی دوباره به تو دلگرم شده است، زیرا این بیچاره از نالهٔ سوزناک تو دمی آسایش و جانی تازه یافت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.