آن معلم که لبت را روش جان آموخت
هرچه آموخت به زلف تو پریشان آموخت
ظاهراً بر ورق گل به خط سبز خرد
آیت حسن نه از یار که قرآن آموخت
داد از آن شوخ که در مکتب خوبی ز ادب
رحمتِ اندک و بیدادِ فراوان آموخت
شیوهٔ فتنه ز خوبان جفا پیشه بپرس
که ادیب ازل این حرف به ایشان آموخت
آیت دلبری و شیوهٔ جان بخشی را
جز به تعلیم خط و لعل تو نتوان آموخت
باز در خون خیالی شدی و می دانم
کاین همه فتنه ترا نرگس فتّان آموخت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل بر پایهٔ تصویر مکتب و معلم و درس ساخته شده است. شاعر هر یک از زیباییهای معشوق، یعنی لب جانبخش، زلف پریشان، خط سبز رخسار و چشم فتنهگر، را درسی میداند که آموزگار ازلی به او داده است. گلهٔ اصلی شاعر این است که معشوق در این مکتب مهر اندک و ستم بسیار آموخته است. در بیت پایانی خیالی کشته شدن خود را نتیجهٔ فتنهای میداند که چشم معشوق به او یاد داده است.
هوش مصنوعی: آن آموزگاری که به لب تو شیوهٔ جانبخشیدن را یاد داد، هر درسی که داد، به زلف تو پریشانی آموخت؛ یعنی لبت جان میبخشد و زلفت پریشان و آشفتهکننده است.
هوش مصنوعی: گویی عقل بر برگ گل با خط سبز (موی تازهٔ رخسار) نشانهٔ زیبایی را نوشته است؛ این آیهٔ حسن را نه از یار، بلکه از قرآن آموخته است. در این بیت میان «آیت» و «قرآن» و «خط» تناسب هست.
هوش مصنوعی: فریاد از آن معشوق شوخ که در مکتب زیبایی، به جای ادب، مهربانی اندک و ستم بسیار را آموخت.
هوش مصنوعی: راه و رسم فتنهانگیزی را از زیبارویان ستمگر بپرس، زیرا آموزگار ازلی این درس را از روز نخست به آنان یاد داده است.
هوش مصنوعی: نشانهٔ دلربایی و شیوهٔ جانبخشی را جز با آموزش از خط رخسار و لب سرخ تو نمیتوان یاد گرفت.
هوش مصنوعی: خیالی به معشوق میگوید: باز به ریختن خون من برخاستی، و میدانم که این همه فتنه را چشم فریبندهٔ تو به تو آموخته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.