خدا بتان جفا کیش را وفا بخشد
ندامت از ستم و توبه از جفا بخشد
تو را ز حُسن و ملاحت هر آنچه باید هست
ولی طریقهٔ مهر و وفا خدا بخشد
کرامتی به از این نیست زاهدا که کریم
مرا نیاز و تو را توبه از ریا بخشد
ز جور و کین تو باشد که ای رقیب مرا
خدای صبر دهد یا تو را حیا بخشد
امید و بیم خیالی از این دو بیرون نیست
که عشق او کُشدش از فراق یا بخشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دعاگونه است و هر بیتش با آرزوی بخششی از خدا پایان میگیرد: وفا و پشیمانی برای معشوق ستمگر، توبه از ریا برای زاهد، و صبر برای شاعر یا حیا برای رقیب. شاعر معشوق را از هر زیبایی بهرهمند میداند و تنها مهر و وفا را در او کم میبیند. در پایان، سرنوشت خود را میان دو حالت میداند: یا عشق او را با فراق میکشد یا بر او میبخشاید.
هوش مصنوعی: امید است خدا به زیبارویانی که آیینشان ستمگری است وفاداری عطا کند و آنان را از ستم پشیمان سازد و از جفا به توبه وادارد.
هوش مصنوعی: ای معشوق، تو از زیبایی و نمک و جذابیت هرچه لازم است داری؛ تنها راه و رسم مهربانی و وفاداری را باید خدا به تو ببخشد.
هوش مصنوعی: ای زاهد، هیچ لطفی بهتر از این نیست که خدای بخشنده به من حال نیاز و فروتنی بدهد و تو را از ریاکاری به توبه برساند. طعنه به زاهد ریاکار است.
هوش مصنوعی: ای رقیب، از ستم و دشمنی تو کار به جایی رسیده که یا باید خدا به من صبر بدهد یا به تو شرم و حیا عطا کند.
هوش مصنوعی: امید و ترس خیالی از این دو حالت بیرون نیست: یا عشق آن معشوق او را با درد جدایی میکشد یا بر او میبخشاید و از کشتنش درمیگذرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.