اگر معارضه حُسن تو را به حور افتد
رخ تو بیند و از شرم در قصور افتد
تو آفتابی و فریاد مهر برخیزد
ز پرتو تو به هر خانه یی که نور افتد
گمان مبر که گذارم ز اختیار تو دست
کمند حلقهٔ زلفت مگر ضرور افتد
گذار رسم عداوت که از ستیزه گری
ز دل رقیب تو نزدیک شد که دور افتد
بلاکشی چو خیالی کجاست جز ایّوب
که در کشاکش محنت چنین صبور افتد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل زیبایی معشوق را برتر از حور بهشتی و خورشید میداند. سپس میگوید به اختیار خود از او دست نمیکشد و گرفتار کمند زلف اوست. از معشوق میخواهد ستیزهجویی را کنار بگذارد. در پایان، خیالی شکیبایی خود در رنج عشق را فقط با صبر ایوب قابل مقایسه میداند.
هوش مصنوعی: اگر حور بهشتی بخواهد با زیبایی تو برابری کند، تا چهرهٔ تو را ببیند از شرم به کاخهای بهشت پناه میبرد و نقص و کوتاهی خود را درمییابد. «قصور» هم به معنای کاخهاست و هم به معنای کوتاهی و نقص.
هوش مصنوعی: تو خورشیدی و در هر خانهای که پرتو تو بتابد، فریاد خورشید از رشک و ناتوانی برمیخیزد؛ یعنی روشنی تو خورشید را شکست میدهد.
هوش مصنوعی: گمان نکن که به خواست خودم دست از تو بکشم. شاید هم اسیر بودنم در کمند حلقهٔ زلف تو از سر ناچاری باشد، نه از روی اختیار. شاعر میان «اختیار» و «ضرور» تقابل ساخته است.
هوش مصنوعی: رسم دشمنی و ستیزه را کنار بگذار، زیرا از ستیزهجویی تو نزدیک است که حتی رقیبِ تو هم از دل تو دور شود و از تو رویگردان گردد.
هوش مصنوعی: جز ایوب پیامبر، کدام بلاکشی مانند خیالی پیدا میشود که در کشمکش رنج و سختی چنین شکیبا باشد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.