گنجور

 

🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 حذف شماره‌ها | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

miharba در ‫۷ سال و ۸ ماه قبل، چهار شنبه ۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۷:۳۴ نوشته:

این نفسی که خیام از اون یاد می کنه شاید این جا یک نفس باشه و حاصلش تبدیل به جاودانگی بشه!!!
اگه غیر از اینه چرا ما اینهمه از مرگ می ترسیم؟؟؟؟

 

م.م.م در ‫۷ سال قبل، شنبه ۱۵ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۲۰ نوشته:

خیام به جاودانگی (لا اقل مثل تفکر خیلی از ماها) اعتقاد نداشت. در یکی از دو بیتی هاش میگه : " باز آمدنت نیست چو رفتی رفتی"
در ضمن ترس از مرگ چیزیه که از کوچیکی توی ذهن خیلیامون جا دادن... تنها چیزی که باعث نگرانی از فنا شدن میشه، فقط و فقط کارهای بازمانده و به سرانجام نرسیدمونه...

 

احمد نیکو در ‫۱ سال و ۲ ماه قبل، سه شنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۴۵ نوشته:

از خانه کفر تا به دین یک نفس است
وز عالم شک تا به یقین یک نفس است
این یک نفس عزیز را خوش می دار
چون حاصل عمر ما همین یک نفس است
این رباعی در مجموعه رباعیات خیام، بابا افضل کاشانی و شاه نعمت اله ولی آمده است.

 

مصیب در ‫۹ ماه قبل، پنج شنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۱۲ نوشته:

من کتاب خیام رو دارم اما این رباعی و چند رباعی دیگر داخلش نیست

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.