گنجور

پیشنهاد آسان از اینستاگرام و پین‌ترست با افزونهٔ فایرفاکس

رباعی شمارهٔ ۹۲

 
خیام
خیام » رباعیات
 

هر صبح که روی لاله شبنم گیرد

بالای بنفشه در چمن خم گیرد

انصاف مرا ز غنچه خوش می‌آید

کو دامن خویشتن فراهم گیرد

 


🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۸ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

پژمان نوشته:

به نگاه بنده حضرت می فرمایند: آنان که راز دل خود را بر ملا کردند چون لاله و بنفشه به گریه افتادند و از غم خم شدند. در این بین آن کس که راز دل خود را برای خود نگه دارد (چون غنچه) خالق زیبایی ست.

👆☹

ایمان نوشته:

گوشه دامن فراهم گرفتن یعنی کنج عافیت گرفتن و گوشه ٔ امن اختیار کردن است. منظور خیام این است که بهتر است از نیک و بد زمانه بگسلیم و شاد زندگی کنیم

👆☹

محمد تقی خالقی نوشته:

منظور اینست که در هنگام صبحگاهان که موقع نزول فیض الهی میباشد خوشبخت کسیست که دامن گداهی پهن کند ودست دعا به آستان پر فیض خداوند دراز کند.

👆☹

مجتبی نوشته:

من فکر می‌کنم خیام اینجا از پاک‌دامنی و عفت صحبت می‌کنه که البته از خیام عموما چنین چیزهایی رو نمی‌شنویم. لاله و بنفشه در شب پاک‌دامنی خودشونو حفظ نکردن اما با صبح و طلوع خورشید همه چیز روشن میشه و غنچه پاک‌دامن که خیام هم از اون خوشش میاد از بقیه متمایز میشه

👆☹

محسن نوشته:

براستی که ما چه تفسیرهایی میکنیم و از کجا به کجا میریم.

👆☹

مهرداد پارسا نوشته:

به نظرم خیلی از اشعاری که شاعران می سرایند معنای آنچنان پیچیده و باطنی ای که خوانندگان تصور می کنند در دل خود ندارد. صرفا بیانی زیبایی شناسانه از یک لحظه کشف و هیجان و شکفتگی هنری است.

اینجا هم کاملا مشخص است که ساده ترین معنی این رباعی مقصود شاعر بوده؛ یعنی وقتی موقع طلوع خورشید که لاله و بفشه خودشان را اینقدر به زحمت می اندازند و یکی به گریه و تشویش می افتد و دیگری در برابر کسان سر خم میکند، غنچه وجاهت و وقار خودش را حفظ می کند و دامن بر می چیند و آرام عبور میکند! هم معنایی انسانی دارد و هم در این معنی که آن گریه و تعظیم برای غنچه است معنایی رندانه و صرفا زیبایی شناسانه.

می بینید چقدر معنای قشنگ و ساده ای در این شعر نهفته است! و اصلا زیبایی شعر یعنی همین سادگی و خلوص و یک رنگی، نه تفاسیر آنچنانی که حتی خود مفسران هم به درک واقعی آن نائل نشده اند و تنها در قالب واژگان آن را می گویند.

👆☹

احمد نیکو نوشته:

سپیده دم که لاله واژگون از میان گلبرگهای زیبای بنفشه سربرآورده، در صحن چمن برچهره زیبای او شبنم چون قطرات اشک شادی پدیدار میشود.
هرگه که بنفشه جامه در رنگ زند
در دامن گل باد صبا چنگ زند
انصاف مرا از غنچه خوش می آید
کو دامن خویشتن فراهم گیرد
من غنچه ای را بیشتر دوست دارم که گلبرگهای آن زیاد از هم باز شده باشد.

👆☹

احمد نیکو نوشته:

اصلاحیه خط آخر حاشیه فوق بدین شرح می باشد:
من غنچه ای را بیشتر دوست دارم که گلبرگهای آن زیاد از هم باز نشده باشد.

👆☹

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.