بازم افتاد به دل داغ نگاری که مپرس
لاله زاری است پر از لاله عذاری که مپرس
گشته جان صید بت تازه شکاری که مگوی
شده دل بسته فتراک سواری که مپرس
تا غبار فتن انگیخته در دور قمر
از خطش ره به دل آورده غباری که مپرس
تا برون شد به سفر می کشد از قطره اشک
خون دل دم به دم از از دیده قطاری که مپرس
گو دگر میکده را در نگشاید خمار
که مرا هست از آن دیده خماری که مپرس
موسم تیر کنم گریه بحال بلبل
دارم از هجرت گل ناله زاری که مپرس
تا شد از خنده گل صحن گلستان خالی
سر فرو برده به دل چنگل خاری که مپرس
در نظم گهر اشک جدایی خالد
به هم آورده به امید نثاری که مپرس



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از گرفتار شدن دوباره به عشق معشوقی زیبا و شکارگر سخن میگوید و دل خود را از داغ او لالهزار میبیند. سپس از سفر و دوری معشوق مینالد و اشک خونین خود و مستیاش از چشم او را وصف میکند. خود را با بلبلی که از جدایی گل مینالد همانند میداند و در پایان اشکهای فراق را به رشتهٔ شعر کشیده تا نثار معشوق کند. ردیف «که مپرس» در سراسر غزل بر وصفناپذیر بودن این درد تأکید میکند.
هوش مصنوعی: باز هم داغ عشق معشوقی بر دلم نشسته که وصفکردنی نیست. دلم از سوز عشق آن معشوقِ لالهرخسار مانند لالهزاری پر از داغ شده است.
هوش مصنوعی: جانم شکار بتی شده که تازه به شکار آمده است، و دلم به ترکبند زینِ سواری بسته شده که گفتنی نیست. یعنی دل و جان، اسیر و دنبالهروِ معشوقِ شکارگر شدهاند.
هوش مصنوعی: از وقتی که بر گرد روی ماهمانند معشوق، غبار فتنهانگیزِ خط (موی تازهرسته) پیدا شده، از آن خط غبار و اندوهی به دلم راه یافته که مپرس.
هوش مصنوعی: از وقتی که معشوق به سفر رفته، خونِ دل هر لحظه از چشمم قطارهایی از قطرههای اشک بیرون میکشد که وصفکردنی نیست.
هوش مصنوعی: به میفروش بگو دیگر درِ میکده را باز نکند، زیرا من از چشم مستِ معشوق چنان مستی و خماری دارم که به شراب نیازی ندارم.
هوش مصنوعی: در فصل تابستان (ماه تیر) که گلها رفتهاند، بر حال بلبل گریه میکنم. من هم مانند او از جدایی گل نالهای سوزناک دارم.
هوش مصنوعی: از وقتی که حیاط گلستان از خندهٔ گل، یعنی شکفتن آن، خالی شده، چنگال خاری چنان در دلم فرو رفته که مپرس.
هوش مصنوعی: خالد با به رشته کشیدنِ مروارید اشکِ جدایی، شعری فراهم آورده، به این امید که آن را نثار قدم معشوق کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
باز دارم به نظر خط غباری که مپرس
سایه کرده است به من ابر بهاری که مپرس
نیست در رفتن دل هیچ گناهی از من
کششی دیدهام از جلوه یاری که مپرس
گر چو گل چاک زنم جامه جان معذورم
[...]
ناوکش راست به دلها سروکاری که مپرس
عشق در راه هوس ریخته خاری که مپرس
گر حنایی شده سرپنجه ی مژگان چه عجب
می خورم خون دل از دست نگاری که مپرس
زنگ روشنگر آیینه ی ادراک من است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.