|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
رو به محراب دو ابرویت عبث کردم عبث
سجده سوی کعبه کویت عبث کردم عبث
آن نئی رحمی به حال داد خواهان آیدت
دست در زنجیر گیسویت عبث کردم عبث
بر سر راهت چو خاک افتادنت بی سود بود
ناله شبگیر در کویت عبث کردم عبث
کاکلت را مشک چین گفتم خطا گفتم خطا
نسبت خورشید با رویت عبث کردم عبث
ناخدا ترس و جفا آئینی و مردم فریب
میل دل روز ازل سویت عبث کردم عبث
دل به فتراک نگاهت بستنم بد بود بد
جان فدای چشم جادویت عبث کردم عبث
خویت ار خون ریزدم رویت دهد صد خون بها
خالد آسا شکوه از خویت عبث کردم عبث
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از معشوق خود که در مقام محبوب و معبود قرار دارد، با احساس گناه و ناکامی سخن می‌گوید. او از تلاش‌های بی‌فایده‌اش برای جلب توجه معشوق و سجده‌هایش در برابر او سخن می‌گوید و می‌فهمد که همه این اعمال عبث و بیهوده هستند. شاعر به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و در عین حال، به احساس ناامیدی و سردرگمی در برابر عشقش اعتراف می‌کند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که حتی اگر معشوقش به او نیکی کند، باز هم حسرت و شکوه وجود دارد که انگار همه چیز به عبث گذشته است.
هوش مصنوعی: در برابر زیبایی و جاذبه‌های چهره‌ات بی‌فایده به عبادت پرداختم و به سمت معبدی که عشق توست، به طور بی‌حاصل سجده کردم.
هوش مصنوعی: این بیت به این مفهوم اشاره دارد که کسی در حال درخواست کمک یا یاری از شخص دیگری است، اما تلاش‌هایش به نتیجه نمی‌رسد. او به نوعی گرفتار و وابسته به آن شخص است و احساس می‌کند که زنجیرهای وابستگی‌اش بی‌فایده و بی‌نتیجه است. در واقع، او در تلاش است تا به وضعیت بهتری برسد، اما تلاشش بی‌ثمر می‌ماند.
هوش مصنوعی: وقتی بر سر راهت خاک افتاده و مانع شده است، ناله و زاری من در شب‌های تار برای تو بی‌فایده و بی‌معنا بوده است.
هوش مصنوعی: موهای تو را که به مانند مشک می‌دانستم، اشتباه کردم. نسبت دادن چهره‌ات به خورشید هم کار بیهوده‌ای بود؛ اشتباه کردم.
هوش مصنوعی: ناخدای کشتی، در دل خود ترس و ستم را پذیرفته و به خاطر خواهش‌های دلش، برای تو بی‌فایده و بی‌هدف تلاش کرده است.
هوش مصنوعی: به جان و دل به نگاه تو وابسته شدم و این تصمیمی اشتباه بود. جانم فدای چشمان جادویی‌ات؛ اما بیهوده و بی‌معنی بود که چنین احساسی داشته باشم.
هوش مصنوعی: اگر خونم را بر رویت بریزم، صدها خون بهای آن می‌ارزد، ولی بی‌فایده است که از تو گله و شکایت کنیم، چون در نهایت بی‌ثمر است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.