بخش ۱۱۷ - واقف نمودن عالم افروز، قلوش را و بردن نزد سام
چو قلوش نشست از بر بادپا
به فرمان فرهنگ رزمآزما
ز قلوش دگر بر سرایم سخن
مر این داوری را درآرم به بن
سوی دشت و کهسار شد همچو باد
که یابد نشانی ز سالار راد
فراوان بگردید و کم یافتش
ز بس تشنگی لب به برتافتش
به ناگه بر آبگیری رسید
زمین را سراسر پر از سبزه دید
فرود آمد از باره راهوار
شتابان بیامد بر چشمه سار
که آبی خورد آن یل پاک دید
ز هیبت بلرزید بر خود چو بید
جهان شد به چشمش سراسر چو قیر
همان دم بیفتاد در آبگیر
زمانی چو شد چشم را کرد باز
ندانست آن یل که چونست راز
به پیش و پس خود نظر برگماشت
همی جای بر خامه ریگ داشت
بدان جایگه چون همی بنگرید
گله در گله شیر درنده دید
همان گرگ و یوز و دمنده هژبر
پلنگ دژآگاه و درنده ببر
به قلوش همه حملهآور شدند
تو گفتی که سوزنده آذر شدند
شگفتی فرو ماند از آن کارکرد
که این نبود از گنبد تیزگرد
همانا که این یکسر افسونگریست
ز نیرنگ عالم فروز پریست
درین بد که آمد صدایش به گوش
که از هیبت آن زن تن رفت هوش
بدان ای سوارافکن چیردست
که از مهر سام است نوشم کبست
ورا دادهام جای در زیر کوه
همی خون بگرید ز بهر گروه
ز لابه نگردد به من هیچ رام
دمادم کند سرکشی را به شام
دلم هست اکنون به غم آژده
ز بیم نهیب دژآگه زده
اگر خواهی از بیم گردی رها
نبیند دو چشمت ازین پس بلا
ز گفتم به نیکاختری سرمپیچ
همه پند و اندرز را ده بسیچ
از ایدر رسانم تو را نزد سام
چنان کن که گردد به من سام رام
اگر درپذیری تو این گفتگو
نیارند دیوان تو را بد به رو
اگر سربتابی تو از کار من
رسد بر تو بسیار آزار من
چو قلوش شنید این سخن شد دژم
تو گفتی درافتاد در بحر غم
اگرچند از کار او شد ملول
ولی کرد گفتار او را قبول
ربودش ز جا جادوی تیره رای
بر سام یل در دمش کرد جای
چو دیدش بپرسید فرخنده سام
که اینجا که آوردت از آن مقام
که کردت جدا از سران سپاه
چه داری خبر گو ز فغفور شاه
بگفت آنچه بگذشت بد سر به سر
ز فرهنگ و گردان پرخاشخر
که یکسر ز بهر تو ای نامدار
ندارند بر دل زمانی قرار
تو خود جای داری درین برز کوه
به تو مویه سازند اهل گروه
جهانجو همه رازهای نهفت
به زابل زبان نامور را بگفت
چنین قلوشش داد پاسخ به مهر
کزین پس مپوش از فسون ساز چهر
ابا او یکی رو درآور به رو
که بس کینهورز است و بس زشتخو
مبادا که سازد دلت را نژند
تنت را درآرد به دام گزند
نپذرفت گفتا او گرد راد
پریزاد دیگر بسی بیم داد
که مر هردوتان را درآرم ز پا
نمانم که مانید دیگر به جا
بگفت این و بر رفت بر آسمان
که قلواد را آورد از نهان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: قلوش در جستوجوی سام به برکهای میرسد و با افسون عالمافروزِ پری بیهوش میشود و در میان درندگان گرفتار میآید. پری که عاشق سام است و سام به او رام نمیشود، از قلوش میخواهد سام را به پذیرفتن او راضی کند و او را نزد سام میبرد. قلوش خبر یاران را به سام میدهد و به او اندرز میدهد با پری مدارا کند، اما سام نمیپذیرد. پری هر دو را به مرگ تهدید میکند و برای آوردن قلواد به آسمان میرود.
هوش مصنوعی: وقتی قلوش به فرمان فرهنگِ جنگآزموده بر اسب تیزرو خود سوار شد.
هوش مصنوعی: شاعر میگوید اکنون دوباره از قلوش سخن میگویم و این ماجرا را تا پایان روایت میکنم.
هوش مصنوعی: قلوش مانند باد به سوی دشت و کوهستان رفت تا نشانی از سام، سردار جوانمرد، پیدا کند.
هوش مصنوعی: بسیار گشت ولی او را نیافت و از شدت تشنگی لبش خشک و تفته شد.
هوش مصنوعی: ناگهان به کنار برکهٔ آبی رسید و دید که همهٔ زمین آنجا سرسبز است.
هوش مصنوعی: از اسب رهوار خود پیاده شد و با شتاب به کنار چشمه آمد.
هوش مصنوعی: تا آب بنوشد، آن پهلوانِ پاکبین چیزی دید و از ترس و هیبت آن مانند بید بر خود لرزید.
هوش مصنوعی: جهان در چشمش یکسره سیاه شد و همان لحظه در برکه افتاد.
هوش مصنوعی: پس از مدتی که چشم گشود، آن پهلوان نمیدانست چه رازی در کار است و چه پیش آمده است.
هوش مصنوعی: به پیش و پشت خود نگاه کرد و دید که بر روی تپهای از ریگ افتاده است.
هوش مصنوعی: در آنجا چون نگاه کرد، گلهگله شیرهای درنده دید.
هوش مصنوعی: همچنین گرگ و یوز و شیرِ غرّان و پلنگِ خشمگین و ببر درنده را دید.
هوش مصنوعی: همهٔ این جانوران به قلوش حمله کردند، گویی آتشی سوزان شده بودند.
هوش مصنوعی: قلوش از این ماجرا در شگفت ماند و دانست که این کار از گردش آسمان و روزگار نیست.
هوش مصنوعی: با خود گفت بیگمان همهٔ اینها جادوگری و نیرنگِ عالمافروزِ پری است.
هوش مصنوعی: در همین اندیشه بود که صدای عالمافروز به گوشش رسید؛ صدایی که از هیبتش هوش از تن میرفت.
هوش مصنوعی: عالمافروز گفت: ای سوارافکنِ چیرهدست، بدان که از عشق سام، شهد زندگیام برایم تلخ و زهرآگین شده است.
هوش مصنوعی: سام را در زیر کوه جای دادهام و او برای یاران و سپاهش پیوسته خون میگرید.
هوش مصنوعی: با التماس و زاری هیچ با من رام نمیشود و از صبح تا شام پیوسته سرکشی میکند.
هوش مصنوعی: اکنون دلم از غم آزرده است و از ترس و آشفتگی پریشانم.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از این ترس و خطر رها شوی و از این پس چشمت بلایی نبیند،
هوش مصنوعی: از سخن من که به خیر و نیکبختی توست سر مپیچ و همهٔ پند و اندرزم را به کار بند.
هوش مصنوعی: از همینجا تو را نزد سام میرسانم؛ کاری کن که سام با من رام و مهربان شود.
هوش مصنوعی: اگر این پیشنهاد را بپذیری، دیوان هیچ آسیبی به تو نمیرسانند.
هوش مصنوعی: و اگر از فرمان من سرپیچی کنی، آزار فراوانی از من به تو خواهد رسید.
هوش مصنوعی: قلوش چون این سخن را شنید اندوهگین شد، گویی در دریای غم فرو افتاد.
هوش مصنوعی: هرچند از کار عالمافروز دلتنگ شد، ولی سخن او را پذیرفت.
هوش مصنوعی: آن جادوگرِ بداندیش او را از جایش ربود و در همان دم نزد سام پهلوان برد.
هوش مصنوعی: سام فرخنده چون او را دید پرسید: چه کسی تو را از آن جا به اینجا آورد؟
هوش مصنوعی: چه کسی تو را از سرداران سپاه جدا کرد؟ بگو از فغفور شاه چه خبر داری؟
هوش مصنوعی: قلوش همهٔ آنچه را گذشته بود، از فرهنگ و پهلوانان جنگجو، از آغاز تا پایان بازگفت.
هوش مصنوعی: گفت: ای نامدار، همهٔ آنان به خاطر تو لحظهای آرام و قرار ندارند.
هوش مصنوعی: تو خود در این کوه بلند جای داری و یاران و سپاهیان برای تو سوگواری و زاری میکنند.
هوش مصنوعی: سام جهانجو همهٔ رازهای پنهان را به زبان زابلی به قلوشِ نامور گفت، گویا تا پری از آن آگاه نشود.
هوش مصنوعی: قلوش با مهربانی پاسخ داد که از این پس روی خود را از آن جادوگر مپوشان و از او روی مگردان.
هوش مصنوعی: یک بار با او روبهرو شو و همراهی کن، زیرا او بسیار کینهتوز و بدخوست.
هوش مصنوعی: مبادا دلت را اندوهگین کند و جانت را در دام آسیب گرفتار سازد.
هوش مصنوعی: سام دلاور و جوانمرد این سخن را نپذیرفت و پریزاد بار دیگر او را بسیار ترساند و تهدید کرد.
هوش مصنوعی: پری گفت: هر دوی شما را از پا درمیآورم و نمیگذارم دیگر زنده بمانید.
هوش مصنوعی: این را گفت و به آسمان برخاست تا قلواد را نیز پنهانی بیاورد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.