تکش خان جنگی شه تاشکن
که چون او نبد در جهان رزمزن
کجا شاه را بود مهتر پسر
وزو بد همه تاشکن سر به سر
چون آن داوری دید آهیخت تیغ
درآمد به خون ریختن بی دریغ
بر لشکر زابل آمد فراز
بیفکند ازیشان بسی رزمساز
زمین را ز خون ارغوان خیز کرد
هر آنگه که آهنگ آویز کرد
گهی تیغ زد گاه پیچان سنان
ندیده کسش هیچ دست و عنان
چو چندین سران را سرآورد و بست
به گردان زابل درآمد شکست
همانگه خبر شد به نزدیک سام
که آمد سوی کین یکی خویشکام
تو گوئی که سوزندهتر ز آذرست
نیندیشد ار دهر پرلشکر است
پی کینه و رزم دل آکنده کرد
سپاه گشن را پراکنده کرد
کنون ای جهانپهلوان پاکدین
کسی نیست کو را درآرد ز زین
شگفتی فروماند سام دلیر
برانگیخت اسب از پی دار و گیر
بدان سان ز جا اندر آمد غراب
که از گرد او رخ نهفت آفتاب
به میدان بدان گونه جولان نمود
که گرد سمش شد به چرخ کبود
چو باد اندر آمد میان سپاه
جهان دید از نامداران سیاه
ز خون دشت کین رود جیحون شده
دل جنگی از پرده بیرون شده
فتاده تن گشته در خاک و خون
از آن گشته نامآوران بی سکون
تکش خان خروشنده چون پیل مست
یکی تیغ پر خون گرفته به دست
چپ و راست را آورد او ستیز
وزو بود نامآوران در گریز
جهانپهلوان چون بدیدش چنان
به دستی کمند و به دستی سنان
برو برخروشید کای نامدار
مکن ترکتازی یکی پایدار
اگر سرکشی جنگجو شو ز مرد
بدان تا ببینی ز مردان مرد
تکش خان نگه کرد بر پهلوان
عنان تاخت از رزم نام آوران
چو باد اندر آمد به نزدیک سام
خروشید ازو سام و برگفت نام
نظر کرد بر وی گو نامور
یل شیردل دید بازیب و فر
بنفشه رمیده ز برگ گلش
زده تکیه بر نسترن سنبلش
ببرد از همه ساز آن شیر کین
چو شاخ گلی برنشسته به زین
برو سام یل را بجنبید مهر
همانگه بدو گفت کای خوب چهر
زمن نام جستی شنو نام من
ولیکن ز گفتار ده کام من
مرا سام نام است ای ارجمند
سرآمد ز من مکر و افسون و بند
سزد گر به من برگشائی دو لب
نسازی نهان نام و گوئی نسب
چنین پاسخ آراستش نامدار
که من هستم از گوهر شهریار
بدو سام یل گفت کای نوجوان
نکردی چو گفتم تو نامت نهان
بیا روی برتاب از کیش بت
ازین پس ستایش مکن پیش بت
به یزدان روزیدهنده گرای
که کردست گرنده گردون به پای
ز بت روی برتاب و هم برشکن
ببخشم به تو خاور و تاشکن
سر شاه چین را ببرم به کین
از آن پس تو را شاه سازم به چین
تکش خان نپذرفت گفتار سام
رخ آورد از کین به پیکار سام
برآویخت با او جهان پهلوان
شد از گردشان قیرگون آسمان
به تیغ و سنان و به گرز و کمند
برآویختند آن دو گرد بلند
دل هر دو از درد هم گشته خون
ولیکن نگشتند از هم زبون
ز ناگه جهان پهلو نامور
بزد دست و بگرفت او را کمر
ز بس مهر دل در ربودش ز جا
تکش خان فغان کرد کای پاکزاد
برون کن زمانی سر از خشم و کین
مرا باز بنشان بر افراز زین
که از بت رخ خویش برتافتم
سوی دین دادار بشتافتم
به زین درنشاندنش جهانجوی باز
تکش خان بدو گفت کای سرفراز
چنین بود پیمان من در نهان
که هر کس ببندد مرا از مهان
همانگه شهی را گذارم به جای
ببندم کمر نزد آن پاکرای
کنون تو ز مردی و نیروی دست
مرا ساختی ای سرفراز پست
به گیتی کمینه غلامم تو را
چو بخت نکوخواه رامم تو را
ازو شاد شد پهلو نامور
تکش خان ز بت باز پیچید سر
جهان آفریننده را یاد کرد
ز یادش دل خویش را شاد کرد
وز آن پس برانگیخت اسب نبرد
بر لشکرش رفت بر سان گرد
خروشید کای لشکر نامجوی
سراسر ز بت بازتابید روی
که در من در جهان ز اهل ایمان شدم
هوا خواه سام نریمان شدم
شما نیز رخ را سوی کین کشید
به نزد سپاه شه چین کشید
ز گفت تکش خان نیزهگذار
بجنبید جنگآوران چل هزار
همه تیغ و نیزه برافراختند
سوی قلب فغفور برتاختند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: تکش خان، جنگجویی مشهور و بیبدیل، به میدان جنگ میآید و با لشکر زابل به نبرد میپردازد و پیروزیهای زیادی به دست میآورد. هنگامی که سام نریمان خبر این جنگ را میشنود، به میدان میشتابد و با دلی پر از کینه به تکش خان میپیوندد. در این نبرد، هر دو پهلوان از جان مایه میگذارند، اما سام در پایان با قدرت و مهارتش تکش خان را مغلوب میکند و از او درخواست میکند تا از خویش و بتها دوری کند و به دین خدا بگرود. پس از اینکه تکش خان با نیکی سام را میپذیرد، تصمیم میگیرند که بهجای دشمنی، به سوی ایمان برگردند و لشکرشان را برای نبردی جدید سامان دهند.
هوش مصنوعی: تکش خان جنگاور، پادشاه تاشکن بود؛ کسی که در جهان جنگجویی مانند او نبود.
هوش مصنوعی: او پسر بزرگتر شاه بود و همهٔ تاشکن سراسر در فرمان او بود.
هوش مصنوعی: چون آن نبرد و کشمکش را دید، شمشیر کشید و بیدریغ به خونریزی پرداخت.
هوش مصنوعی: به سپاه زابل حمله برد و بسیاری از جنگاوران آنان را بر زمین انداخت.
هوش مصنوعی: هر بار که آهنگ نبرد میکرد، زمین را از خون مانند گل ارغوان سرخ میساخت.
هوش مصنوعی: گاهی شمشیر میزد و گاهی نیزه را میچرخاند؛ چنان چابک بود که کسی حرکت دست و افسار او را نمیدید.
هوش مصنوعی: چون سران بسیاری را از پا درآورد و به بند کشید، شکست در دلاوران زابل افتاد.
هوش مصنوعی: در همان هنگام به سام خبر رسید که جنگجویی خودسر به کینخواهی آمده است.
هوش مصنوعی: گویی از آتش سوزندهتر است و اگر جهان پر از لشکر باشد، باکی ندارد.
هوش مصنوعی: دلش را از کینه و شوق نبرد پر کرده و سپاه انبوه را پراکنده ساخته است.
هوش مصنوعی: خبررسان گفت: ای جهانپهلوان پاکدین، اکنون کسی نیست که بتواند او را از زین به زیر افکند.
هوش مصنوعی: سام دلیر در شگفتی ماند و برای جنگ و گرفتن دشمن اسب خود را به تاخت درآورد.
هوش مصنوعی: اسبش غراب چنان از جا جهید که خورشید از گرد و غبار او پنهان شد.
هوش مصنوعی: در میدان چنان تاخت و تاز کرد که گرد سم اسبش به آسمان کبود رسید.
هوش مصنوعی: مانند باد به میان سپاه رفت و دید که جهان از کشتهشدن نامداران تیره شده است.
هوش مصنوعی: دشت نبرد از خون مانند رود جیحون شده و دل جنگجویان از ترس از جا کنده شده بود.
هوش مصنوعی: تن کشتگان در خاک و خون افتاده بود و از این رو نامداران آرام و قرار نداشتند.
هوش مصنوعی: تکش خان مانند فیل مست میغرید و شمشیری خونآلود در دست داشت.
هوش مصنوعی: به چپ و راست حمله میکرد و نامداران از برابر او میگریختند.
هوش مصنوعی: جهانپهلوان سام چون او را چنین دید، در یک دست کمند و در دست دیگر نیزه داشت.
هوش مصنوعی: بر او بانگ زد: ای نامدار، اینهمه یورش و تاختوتاز مکن و لحظهای بایست.
هوش مصنوعی: اگر گردنفراز و جنگجویی، با مردی همنبرد شو تا ببینی مرد مردان کیست.
هوش مصنوعی: تکش خان به پهلوان نگریست و از نبرد با دیگر نامداران روی برگرداند و به سوی او تاخت.
هوش مصنوعی: مانند باد نزد سام رسید؛ سام بر او بانگ زد و نامش را پرسید.
هوش مصنوعی: پهلوان نامدار بر او نگریست و دلاوری شیردل، زیبا و باشکوه دید.
هوش مصنوعی: بر چهرهٔ گلگونش تازه موی بنفشهرنگ دمیده و گیسوی سنبلگونش بر رخسار سپید چون نسترن افتاده بود؛ یعنی جوانی خوشروی بود.
هوش مصنوعی: آن جنگاور شیرمانند در زیبایی و آراستگی از همه برتر بود و مانند شاخهٔ گلی بر زین نشسته بود.
هوش مصنوعی: مهر او در دل سام یل جنبید و همان دم به او گفت: ای خوبرو.
هوش مصنوعی: نام مرا خواستی، نام مرا بشنو؛ اما تو نیز با گفتن نام خود خواستهٔ مرا برآور.
هوش مصنوعی: سام به حریف میگوید: ای بزرگوار، نام من سام است و نیرنگ و جادو و بند در برابر من کارساز نیست و به پایان میرسد.
هوش مصنوعی: اکنون شایسته است که تو هم لب به سخن بگشایی، نامت را پنهان نکنی و نژاد و تبارت را بگویی.
هوش مصنوعی: آن جنگاور نامدار چنین پاسخ داد که من از نژاد و تخمهٔ پادشاهانم.
هوش مصنوعی: سام پهلوان به او گفت: ای جوان، با آنکه من نامم را گفتم، تو هم نامت را پنهان نکردی.
هوش مصنوعی: بیا و از آیین بتپرستی روی برگردان و از این پس در برابر بت نیایش نکن.
هوش مصنوعی: به خداوند روزیدهنده روی بیاور که آسمان گردان را برپا داشته است.
هوش مصنوعی: از بت روی بگردان و آن را بشکن تا سرزمین خاور و تاشکن را به تو ببخشم.
هوش مصنوعی: سر پادشاه چین را به انتقام میبرم و پس از آن تو را پادشاه چین میکنم.
هوش مصنوعی: تکش خان سخن سام را نپذیرفت و از سر کینه به جنگ با او روی آورد.
هوش مصنوعی: سام جهانپهلوان با او درآویخت و از گرد و غبار نبردشان آسمان سیاه و تیره شد.
هوش مصنوعی: آن دو دلاور بلندقامت با شمشیر و نیزه و گرز و کمند با هم جنگیدند.
هوش مصنوعی: دل هر دو از رنج این نبرد خون شد، اما هیچیک در برابر دیگری ناتوان و شکستخورده نشد.
هوش مصنوعی: ناگهان سام پهلوان نامدار دست دراز کرد و کمربند او را گرفت.
هوش مصنوعی: سام با وجود مهری که به او داشت، او را از جا کند و از زین برداشت؛ تکش خان فریاد زد: ای پاکنژاد.
هوش مصنوعی: لحظهای خشم و کینه را کنار بگذار و مرا دوباره بر زین اسب بنشان.
هوش مصنوعی: زیرا از بت روی گرداندم و به سوی دین خداوند دادگر شتافتم.
هوش مصنوعی: سام او را دوباره بر زین نشاند و تکش خان به او گفت: ای سرافراز.
هوش مصنوعی: من در دل پیمان بسته بودم که اگر کسی از میان بزرگان مرا شکست دهد و ببندد،
هوش مصنوعی: همان دم پادشاهی را رها کنم و در خدمت آن پاکاندیش کمر ببندم.
هوش مصنوعی: اکنون تو با مردانگی و نیروی بازویت مرا مغلوب کردی، ای سرافراز.
هوش مصنوعی: من در جهان کمترین بندهٔ تو هستم و مانند بختی نیکخواه، فرمانبردار تو خواهم بود.
هوش مصنوعی: سام پهلوان از او شاد شد و تکش خان از بتپرستی روی برگرداند.
هوش مصنوعی: تکش خان آفرینندهٔ جهان را یاد کرد و دلش از یاد او شاد شد.
هوش مصنوعی: پس از آن اسب جنگی خود را تاخت و مانند تندباد به سوی لشکر خود رفت.
هوش مصنوعی: فریاد زد: ای سپاه نامجو، همگی از بت روی برگردانید.
هوش مصنوعی: زیرا من در این جهان از اهل ایمان شدم و هواخواه و یار سام نریمان گشتم.
هوش مصنوعی: شما نیز روی به جنگ آورید و به سوی سپاه پادشاه چین بتازید.
هوش مصنوعی: به فرمان تکش خان نیزهدار، چهل هزار جنگاور به حرکت درآمدند.
هوش مصنوعی: همه شمشیرها و نیزهها را برافراشتند و به سوی قلب سپاه فغفور چین حمله بردند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.