ز آب سخن بحر ارجیش را من
مدد می‌دهم تا تو تاثیر بینی
ازین بحر ماهی گرفتندی اکنون
چو من آمده‌ستم صدف‌گیر بینی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ز آب سخن بحر ارجیش را من
مدد می‌دهم تا تو تاثیر بینی
ازین بحر ماهی گرفتندی اکنون
چو من آمده‌ستم صدف‌گیر بینی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از زبانی استعاری استفاده می‌کند تا به اهمیت و ارزش کلمات و معانی آنها اشاره کند. او خود را نعمتی مبدل به ماهی در دریای سخن می‌بیند که می‌تواند به دیگران کمک کند تا عمق واقعیات را ببینند. همچنین تأکید می‌کند که برخی از معانی و زیبایی‌ها تحت فشار و ظلم قرار می‌گیرند، مانند مرواریدی که در صدف محبوس است. در نهایت، شاعر به تلاش برای آشکار کردن این معانی به مخاطبانش اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: من از عمق و ارزش سخن‌هایی که مانند دریا هستند، کمک می‌گیرم تا تو بتوانی تأثیر آنها را مشاهده کنی.
هوش مصنوعی: اکنون که من در این جا هستم، مانند صدفی هستم که تو می‌توانی در آن مرواریدی بیابی. از این دریا ماهی‌ها صید کردند، اما من خودم به عنوان صدفی برای تو آماده‌ام.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.