|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این متن به بیان نابخردی و خطرناک بودن برخی از افراد میپردازد. شاعر به این نکته اشاره میکند که برخی افراد که به ظاهر دوستان هستند، همانند مار و کژدم خطرناک و سمی هستند. او هشدار میدهد که دوستان واقعی باید آشنا باشند و نباید به ظاهر آنها تکیه کرد. در ادامه، شاعر بیان میکند که ستودن مردم (یا به عبارتی، فرض کردن آنها به عنوان معصوم) در حین اینکه در معرض بلا و خطر هستند، خود خطرناکتر است. بنابراین، بایستی در انتخاب یاران و دوستان دقت کرد.
هوش مصنوعی: دوست تو از مار و کژدم خطرناکتر است، ملاحظه کن که قدرت و تأثیر او ممکن است حتی بدتر از سم مار باشد.
هوش مصنوعی: این افراد که به نظر میرسد دوست هستند، در واقع دشمنانی پنهانند. بنابراین اگر کسی به ما نزدیک باشد و واقعا بیگانه باشد، این از آن بدتر است که با یک دشمن آشنا روبهرو شویم.
هوش مصنوعی: زمانی که تو افراد را در سختیها و مشکلات ستایش میکنی و آنها نیز تو را در همین وضعیت میستایند، این بلا و مصیبت برای تو بدتر خواهد بود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.