|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: خاقانی در این قطعه منوچهر شروانشاه را ولینعمت خود میخواند و او را در خوی به پیامبر و خود را به حسان، شاعر پیامبر، مانند میکند. سپس خود را فرمانروای ملک معنا مینامد و میگوید شاه قدر این سخن را میداند. با تمثیل محک و ترازو برای زر، و بازو برای کمان سخت، نتیجه میگیرد که ارزش سخن نغز را تنها خردمند و سخنشناس درمییابد.
هوش مصنوعی: ولینعمت من کیست؟ خاقان بزرگ (منوچهر شروانشاه) که مرا دعاگوی خود میداند و این را از بخشش و لطف خداوند میشمارد.
هوش مصنوعی: او خویی چون پیامبر دارد و من برای او چون حسان بن ثابت، شاعر ستایشگر پیامبر، هستم. من قدر او را میشناسم و او نیز قدر مرا میشناسد.
هوش مصنوعی: من در قلمرو سخن، فرمانروای سرزمین معنا هستم و پادشاه راز این نکته را بهخوبی درمییابد.
هوش مصنوعی: آری، هر زری عیار و وزنی دارد که سنگ محک و ترازو آن را میسنجند؛ ارزش سخن من را نیز شاه که سنجنده است میشناسد.
هوش مصنوعی: سخن نغز و زیبا را فقط خردمند تشخیص میدهد، همچنانکه سختی کمان را تنها بازویی که آن را میکشد درمییابد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.