گفتم به ری مراد دل آسان برآورم
ز آنجا سفر به خاک خراسان برآورم
در ره دمی به تربت بسطام برزنم
وز طوس و روضه آرزوی جان برآورم
ری دیده پس به خاک خراسان رسم چنانک
حج کرده عمره بر اثر آن برآورم
از اوج آسمان به سر سدره بگذرم
وز سدره سر به گلشن رضوان برآورم
ایزد نخواست آنچه دلم خواست لاجرم
هر لحظه آهی از دل سوزان برآورم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: خاقانی در این غزل از آرزوی سفری سخن میگوید که در سر داشت: رفتن به ری و از آنجا به خراسان، با زیارت بسطام و طوس، که آن را چون حج و عمره و حتی رسیدن به سدره و بهشت میدانست. در بیت پایانی روشن میشود که خواست خدا با آرزوی او همراه نشد و این سفر سر نگرفت، و شاعر از این ناکامی پیوسته آه میکشد.
هوش مصنوعی: با خود گفتم که در شهر ری بهآسانی به آرزوی دلم میرسم و از آنجا راهی سرزمین خراسان میشوم.
هوش مصنوعی: در میان راه لحظهای بر مزار بسطام (آرامگاه بایزید بسطامی) درنگ میکنم و در طوس و بارگاه مقدس آنجا (مرقد امام رضا) آرزوی جانم را برآورده میکنم.
هوش مصنوعی: نقشهام این بود که پس از دیدن ری به خراسان برسم، چنانکه کسی حج را به جا آورد و پس از آن عمره هم بگزارد؛ یعنی دیدار خراسان را کمال سفر ری میدانستم.
هوش مصنوعی: از شوق این زیارت چنان اوج میگیرم که گویی از بلندای آسمان میگذرم و به سدرةالمنتهی میرسم و از آنجا سر به باغ بهشت برمیآورم؛ یعنی رسیدن به آن خاک برایم چون رسیدن به بهشت است.
هوش مصنوعی: اما خداوند آنچه دلم میخواست نخواست، پس ناگزیر هر لحظه از دل سوختهام آهی برمیکشم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هرگه به یادش از جگر افغان برآورم
آتش ز جان گبر و مسلمان برآورم
چون سر کنم فسانهٔ شب های هجر را
آه از نهاد مرغ سحرخوان برآورم
از آستین برآرم اگر شمع داغ را
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.