گنجور

شمارهٔ ۱۴۴

 
کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل » غزلیات
 

خطی بر سوسن از عنبر کشیدی

سر خورشید در چنبر کشیدی

همه خطهای خوبان جهانرا

بخطّ خود قلم بر سر کشیدی

شکستی پشت سنبل را بدین خط

که از ناگه برویش برکشیدی

کنار نسترن پر سبزه کردی

پر طوطی سوی شکّر کشیدی

مگر فهرست نیکوییست آن خط

که بی پرگار و بی مسطر کشیدی؟

غبار مشک بر سوسن فشاندی

طراز لاله از عنبر کشیدی

مه اندر خط شد از رشکت که از مشک

هلالی بر کنار خور کشیدی

کشد بر چهره هر خوبی خطی لیک

تو خود از گونۀ دیگر کشیدی

بگرد خرمن مه آن خط سبز

ز صد قوس قزح خوشتر کشیدی

ز زلف بس نبود آن ترک تازی

که هندویی دگر را برکشیدی

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: سیاوش جعفری | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام