آستین گریه را گاهی که بالا می زنم
سیلی سیلاب بر رخسار دریا می زنم
نیستم بیکار، شغلی می تراشم بهر خویش
دست اگر بردارم از سر تیشه برپا می زنم
کی هوای گوشه عزلت ز سر بیرون کنم
منکه طعن دربدر گردی بعنقا می زنم
در خطرها یاری از کس خواستن بیجوهریست
بر صف مژگان خونریز تو تنها می زنم
دست بر هم می زنم از حسرت دامان تو
منکه پشت پا بسامان دو دنیا می زنم
در کنار تربیت مانند لعلش جا دهد
شیشه می را گر از مستی بخارا می زنم
نم نگیرد ساغرم از خشکی طالع کلیم
چون حباب ار کاسه خود را بدریا می زنم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از زبان عاشقی است که با اغراقهای سبک هندی حال خود را وصف میکند. اشکش بر دریا سیلی میزند، گوشهگیریاش از عنقا بیشتر است و تنها به جنگ مژگان یار میرود. او با آنکه دو جهان را رها کرده، در حسرت دامن معشوق مانده است. غزل با گلهٔ کلیم از بخت خشک پایان مییابد که حتی در دریا هم پیالهاش را تر نمیکند.
هوش مصنوعی: هرگاه آستین را برای گریستن بالا بزنم، سیل اشکم چنان است که بر صورت دریا سیلی میزند. یعنی اشک من از دریا بیشتر و تواناتر است.
هوش مصنوعی: بیکار نیستم و برای خودم کاری میسازم: اگر دستِ غم و ماتم را از سرم بردارم، تیشه بر پای خود میزنم. یعنی کار من یا سوگواری است یا آسیب زدن به خودم.
هوش مصنوعی: کی ممکن است هوس گوشهنشینی از سرم بیرون برود؟ من حتی عنقا را که نمادِ دوری از مردم است، به دربهدری و آوارگی سرزنش میکنم. یعنی گوشهگیریام از عنقا هم بیشتر است.
هوش مصنوعی: در خطر از کسی کمک خواستن نشانهٔ بیگوهری و ناجوانمردی است. برای همین من تنها به صفِ مژگان خونریز تو حمله میکنم.
هوش مصنوعی: من که دارایی و سامان هر دو جهان را با پشت پا کنار میزنم، از حسرتِ نرسیدن به دامن تو دست بر دست میزنم.
هوش مصنوعی: اگر در مستی شیشهٔ شراب را بر سنگ خارا بکوبم، سنگ آن را مانند لعل در آغوش پرورش خود جای میدهد. یعنی شراب من چنان گرامی است که حتی سنگ آن را چون گوهر میپرورد.
هوش مصنوعی: کلیم، از خشکی و بدیِ بخت، پیالهام نم برنمیدارد، حتی اگر مانند حباب کاسهام را در دریا فرو ببرم. یعنی در میان فراوانی هم بیبهره میمانم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خنده بر حال گرانباران دنیا می زنم
از سبکباری چو کف بر قلب دریا می زنم
بادبان کشتی من شهپر پروانه است
سینه بر دریای آتش بی محابا می زنم
تا چو سوزن رشته الفت گسستم از جهان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.