|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
همه پاکان بحر و بر دیدم
چه تری ها زخشک وتر دیدم
نیک و بد در زمانه ما نیست
هر چه دیدم ز بد بتر دیدم
سوختن در فراق او این بود
پختگی ها کزین سفر دیدم
می رمم همچو سگ گزیده زآب
بسکه طوفان ز چشم تر دیدم
سرمه را دیده ام بآب دهد
دود آتشگه جگر دیدم
عقل را در سرم بچرخ آورد
پیچ و تابی کز آن کمر دیدم
می روم رو شکفته تا دم تیغ
چین پیشانی سپر دیدم
باطنش همچو پشت آینه بود
ظاهر هر که صاف تر دیدم
شیشه از سنگ آن ندید کلیم
که من از بالش هنر دیدم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، به تبیین تجربیات و مشاهدات خود در زندگی می‌پردازد. او بیان می‌کند که در دنیای امروز نیک و بد به وضوح قابل تفکیک نیست و هر چیزی که دیده، بدتر از آنچه بوده است. او در عذاب جدایی از محبوب خود سوخته و این دردها به او پختگی بخشیده است. شاعر احساس می‌کند که جهانی پر از طوفان و اشک را تجربه کرده و در این میان، عقلش او را به چرخش واداشته است. همچنین، او به تناقضات درونی انسان‌ها اشاره می‌کند و بر این باور است که بسیاری از افراد ظاهر صاف‌تری دارند، در حالی که باطن آنها خلاف این است. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که چیزی را که از هنر و تجربه آموخته، اصیل‌تر و باارزش‌تر از تصویر ظاهری است که دیگران می‌بینند.
هوش مصنوعی: تمامی آدم‌های خوب را در دریا و زمین مشاهده کردم و دیدم که چقدر تر و تازه‌اند، در حالی که در مقابل آنها، حال و هوای خشک و بی‌حالی وجود دارد.
هوش مصنوعی: در زمانه ما خوب و بد وجود ندارد و آنچه که من مشاهده کرده‌ام، بدها از بدترها بیشتر بوده‌اند.
هوش مصنوعی: در دوران جدایی از او، به درد و رنجی که کشیدم، به رشد و بلوغی رسیدم که از این تجربه به دست آمد.
هوش مصنوعی: من همچون سگی که از گزیدگی فرار کرده، به آب می‌روم، زیرا آن‌قدر طوفان را با چشمانم دیده‌ام.
هوش مصنوعی: من سرمه را دیده‌ام که در آب حل می‌شود و در آتش جگر، دودی را مشاهده کرده‌ام.
هوش مصنوعی: در ذهنم افکار و اندیشه‌های مختلفی به گردش درآمدند که باعث شدند تا از زیبایی و کمال دنیا لذت ببرم و متوجه ظرافت‌های زندگی شوم.
هوش مصنوعی: من به سوی گل‌های شکفته می‌روم و در حالی که تیغ بر روی پیشانی‌ام قرار دارد، سپر خود را نیز مشاهده می‌کنم.
هوش مصنوعی: دل او مانند پشت آینه صاف و بی‌عیب است؛ هر کس را که بیشتر بشناسم و ببینم، بیشتر متوجه این صفا و پاکی می‌شوم.
هوش مصنوعی: من هیچگاه شیشه را از سنگ ندیدم، ولی من زیبایی را از بالشی که هنر را در خود دارد، مشاهده کردم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.