|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از درد و غم خود سخن میگوید که ناشی از یک اندوه عمیق است. او احساساتی چون پُر بودن دل از غم را با بوی جگر و نالههای دلسوزانه توصیف میکند. در نهایت، این غم را به داغ گلهای لاله تشبیه میکند که نماد حسرت و درد عاشقانه است.
هوش مصنوعی: این جمله به احساس عمیق دلتنگی و اندوه اشاره دارد. وجود عطر و بوی دلانگیز جگر نشاندهنده یادآوری خاطرات تلخ و دردناک است. ناله و آه به تدریج نمایانگر درد و عذاب درونی فرد است که از نسلهای قبلش به ارث رسیده و فضای غمانگیز و ناامیدی را به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: به دلیل شدت اندوه در دل کوچکم، قلبم مانند غنچههای لاله که به شدت تحت فشار هستند، به شدت فشرده شده و پر از درد است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.