|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از شدت شوق و اشتیاق خود سخن میگوید. او بیان میکند که احساساتش هر لحظه بیشتر میشود و تپشهای دلش این شوق را بیشتر شعلهور میکند. همچنین، او بادی که از سوی آسمان میوزد را بیاهمیت میداند و معتقد است که آتش اشتیاقش آنقدر بزرگ است که همه چیز را تحت تاثیر قرار میدهد.
هوش مصنوعی: از شدت بیتابی، آتش شوق من هر لحظه بیشتر شعلهور میشود و تپشهای قلبم بر این آتش شوق میافزاید.
هوش مصنوعی: کف خاکی که بر روی آن نشستهایم، تنها گرد و غبار زودگذر است و آسمان، که نماد عظمت و قدرت است، به قدری تحت تأثیر احساسات عمیق من قرار میگیرد که ممکن است از سر جایش تکان بخورد، به ویژه زمانی که شوق و محبت من مانند شعلهای آتشین شعلهور میشود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.