|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای ز فیض لطف عامت گشته خون ناب شیر
از چه در کامم چو طفل غنچه شد خوناب شیر
آه سردم کرده از یاد بناگوشت چو ماه
هر سحر در ساغر خورشید عالمتاب شیر
پیش از این گر ما در ایام شیر آب داشت
می کند در دور ما لب تشنگان در آب شیر
تا برات روزی ام بر ما در ایام شد
غنچه آسا گشت در پستان او خوناب شیر
این به طور آن غزل جویا که تمکین گفته است
من ز طفلی خورده ام در ساغر گرداب شیر
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به یاد childhood و دوران بی‌خیالی خود می‌پردازد که در آن زندگی و بیرون از مشکلات به نظر شیرین می‌رسید. او از حسرت یک شیرینی گمشده در زندگی‌اش سخن می‌گوید و به یاد می‌آورد که چگونه در آن دوران ساده از لذت‌های کوچک لذت می‌برده است. حال، در بزرگسالی و در یادآوری آن روزها، گویی که شیرینی زندگی به خوناب تبدیل شده است و او با افسوس از آن یاد می‌کند. شاعر حس می‌کند که غم و تلخی زندگی به کمرنگ کردن شیرینی‌ها منجر شده و او آرزو می‌کند که دوباره به روزگار شیرینی برگردد.
هوش مصنوعی: ای که لطف و مرحمت تو به اندازه‌ای است که خون شیر ناب در وجودم جریان دارد، چرا مانند یک طفل که غنچه‌ای را در کام دارد، زندگی‌ام به درد و رنج تبدیل شده است؟
هوش مصنوعی: یاد تو بر دلم سنگینی می‌کند و این احساس سرد باعث شده که به یاد تو در روزهای طلایی، همچون ماهی در ساغر نور خورشید، دچار اندوه شوم.
هوش مصنوعی: قبل از این، اگر ما در زمان‌های گذشته از فواید شیر آب بهره‌مند می‌شدیم، حالا در دور و بر ما افرادی هستند که تشنه‌اند و به دنبال آب می‌باشند.
هوش مصنوعی: تا زمانی که روزی من به ما رسید، مانند غنچه‌ای در دامن او، شیرین و لطیف شدم و در وجودم نیکویی و برکت جاری شد.
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به یادآوری تجربیات و گذشته خود می‌پردازد، طوری که نشان می‌دهد از دوران کودکی تحت تأثیر و تاثیرات خاصی قرار گرفته و به نوعی به آغوش زندگی و چالش‌های آن کشیده شده است. او به زیبایی و جذابیت زندگی اشاره می‌کند که همچون ساغری پر از شیر، او را به خود جلب کرده و در دنیای پیچیده و شیرین زندگی غوطه‌ور ساخته است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.