آن دم که باده کلفتم از سینه می برد
خورشید رشک بر دل بی کینه می برد
در هر بنا که عرض صفا می دهد رخت
هر خشت فیض یک حلب آیینه می برد
دل را ز نرگسش سیهت یک نگه بس است
پیمانه ای غبار غم از سینه می برد
موج شراب مصقل آیینهٔ دل است
کز سینه زنگ کلفت دیرینه می برد
آیینه از مثال پری طلعتان نبرد
ضعیفی که سینه از دل بی کینه می برد
ترسم برد سرشک ز دل نقد صبر را
طفل است و شوخ و راه به گنجینه می برد
جویا کسی که عور شد از کسوت کمال
خود را به زیر خرقهٔ پشمینه می برد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف حالاتی از سرخوشی و عشق میپردازد، جایی که باده حالتی از لذت و بیپروایی به او میبخشد، به طوری که خورشید نیز به دل او رشک میبرد. او به زیبایی و صفای وجود معشوق اشاره میکند که هر نشانهای از او برایش آرامشبخش است و غمها را از دلش میزداید. تصویر شراب به عنوان تصفیهکنندهٔ دل و آینهای برای انعکاس عشق در میانهٔ شعر جلوهگری میکند. شاعر نگران است که احساساتش بر او غلبه کند و او را از صبر دور کند. در نهایت، شاعر به بیکمالی و تلاش برای بهتر شدن میپردازد و در جستوجوی کمال، خود را در پناه عشق و زیبایی معشوق مییابد.
هوش مصنوعی: در زمانی که من از سینهام شراب میریزد، خورشید به دل بیکینهام حسادت میورزد.
هوش مصنوعی: در هر بنایی که نشاندهندهٔ زیبایی و صفا است، هر آجرش به نوعی مانند یک تکهٔ شفاف و درخشان عمل میکند که نعمت و خیر را به خود جذب میکند.
هوش مصنوعی: نگاه یک بار نرگس دلانگیز او کافی است تا غمها را از سینهام بزداید و آرامش بیاورد.
هوش مصنوعی: موج شراب مانند آینهای است که دل را صاف و شفاف میکند و از سینه، غبار و تیرگیهای قدیمی را دور میسازد.
هوش مصنوعی: آینۀ هیچ چیز نمیتواند زیبایی چهره شما را به درستی نشان دهد، زیرا دلها از احساسات پاک و بیکینه پر شدهاند.
هوش مصنوعی: نگرانم که دل من که مانند یکی کودک و بازیگوش است، اشک و غم را از خود بیرون بریزد و به دنیای جدیدی برود که پر از شادی و گنجینههای ارزشمند است.
هوش مصنوعی: کسی که از مقام والای خود دور شده و به کمال نرسیده است، نمیتواند خود را در پوشش ظاهری پنهان کند و در واقع حقیقت او زیر این ظاهر پشمی نمایان است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از بهر دل چه رنج عبث سینه می برد
آیینه دان چه فیض ز آیینه می برد
از مشک خود فروش بگیرید نافه را
این خام عرض خرقه پشمینه می برد
دل را سینه مساز که حسن غریب او
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.