|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به رابطهای عاشقانه اشاره میکند که در آن، احساسات متناقضی وجود دارد. شخصی با ناز و زیبایی خود، تأثیر عمیقی بر قلب شاعر گذاشته و باعث میشود که او احساس کند هم آشناست و هم بیگانه. این احساس باعث یادآوری و فراموشی میشود و در نهایت، او در سکوتی خاموش به زیبایی معشوق خود مینگرد. شاعر به حسن و جذابیت معشوق خود افتخار میکند و امیدوار است که زیباییاش هرگز کم نشود.
هوش مصنوعی: دوست آشنا که به شکلی ناآشنا رفتار میکند، با هوشمندی مرا تحت تأثیر قرار میدهد. او به گونهای عمل میکند که تمام یادهایم را در خود مدفون کند و من را به فراموشی بکشاند.
هوش مصنوعی: من به زیبایی تو افتخار میکنم و امیدوارم که این زیبایی هرگز کم نشود. با وجود اینکه از شگفتیام هزاران زبان داشته باشم، اما در برابر زیباییات مانند غنچهای خاموش و آرام هستم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.