دل از بس سوی رخسار تو باشد
نگاهم بوی رخسار تو باشد
چو داغ لاله خال عنبرینت
گل خودروی رخسار تو باشد
پری بلبل صفت گردد به گردش
چو با گل بوی رخسار تو باشد
از آنرو غنچه گردیده است لعلت
که در قابوی رخسار تو باشد
صفای برگ گل را اعتباری
به چشم از روی رخسار تو باشد
جفایی کز خطت بر دل رسیده
هم از پهلوی رخسار تو باشد
اگر در کعبه ور در دیر جویاست
نگاهش سوی رخسار تو باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جذبهٔ چهرهٔ معشوقهاش اشاره میکند و با توصیفهایی از گل و خوشبوایی، او را با طبیعت پیوند میزند. دل و نگاه او به طور مداوم درگیر زیبایی رخسار معشوقه است و این عشق به اندازهای عمیق است که حتی زخمها و جفاهایی که از عشق میبیند، به زیبایی او نسبت داده میشود. شاعر بیان میکند که هر زیبایی و صفایی در جهان به واسطهٔ چهرهٔ معشوق ارزش پیدا میکند و توجه فرد به او همچون جستوجو در مکانهای مقدس است.
هوش مصنوعی: دل من به قدری به چهرهی تو خیره است که نگاه من هم بوی چهرهات را میدهد.
هوش مصنوعی: اگر گل لاله نمادی از عشق و زیبایی باشد، خال خوشرنگ تو مانند داغ آن گل است که زیبایی چهرهات را دوچندان میکند.
هوش مصنوعی: وقتی که پری با زیبایی و صفا به دور و بر میچرخد، مانند بلبل به گل نزدیک میشود، اما بوی چهره تو در فضا پخش است.
هوش مصنوعی: به همین دلیل، گل سرخ به شکل غنچه درآمده است تا در زیبایی چهرهات جا بگیرد.
هوش مصنوعی: زیبایی و طراوت برگ گل به خاطر چهره تو ارزش پیدا میکند.
هوش مصنوعی: هر آسیبی که به دل من از نوشتههای تو برسد، از زیبایی و چهرهات ناشی میشود.
هوش مصنوعی: اگر کسی در جستجوی خداوند باشد، چه در مکان مقدسی مثل کعبه و چه در مکانی دیگر، باید توجه و نگاهش به سمت زیبایی و جذابیت تو باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.