|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نهانی در حجاب زندگانی
برون آی از نقاب زندگانی
به قید جسم تا هستی گرفتار
گل آلوده است آب زندگانی
سوادنامه جز زیر و زبر نیست
گذشتم بر کتاب زندگانی
نفس را آمد و رفت پیاپی
بود موج سراب زندگانی
نترسد از خمار صبح محشر
سیه مست شراب زندگانی
به غفلت رفت ایام حیاتت
بشد عمرت به خواب زندگانی
نظر کن آمد و رفت نفس را
ندانی گر شتاب زندگانی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بررسی ناپایداری و فریبندگی زندگی می‌پردازد و از حجاب‌ها و نقاب‌های آن سخن می‌گوید. او تأکید می‌کند که زندگی مملو از فریب و سردرگمی است و در این راستا نباید از واقعیت‌های تلخ آن فرار کرد. عمر انسان به سرعت می‌گذرد و در خواب و غفلت سپری می‌شود، در حالی که باید به تأمل در حقیقت و گذر زمان پرداخت. در نهایت، شاعر ما را به بیداری و آگاهی نسبت به ذات زندگی و تلاطم‌های آن دعوت می‌کند.
هوش مصنوعی: زندگی دارای پرده‌ها و پوشش‌هایی است که ما را از واقعیات عمیق آن دور می‌کند. باید از این غبار و پوشش‌ها عبور کرده و به حقیقت زندگی دست پیدا کنیم.
هوش مصنوعی: تا زمانی که در قید و بند جسم هستی، زندگی‌ات در گلی آلود و ناپاک است.
هوش مصنوعی: در زندگی، تنها نقاط قوت و ضعف را مشاهده می‌کنم و از نوشته‌های زندگی عبور می‌کنم.
هوش مصنوعی: نفس انسان به طور مداوم در حال آمد و رفت است، مثل امواج سراب که در زندگی دیده می‌شود.
هوش مصنوعی: نگران حال و هوای سنگین و تاریک قیامت نباش، زیرا انسان مست از شوق زندگی و لذت‌های آن، هراسی از این وضعیت ندارد.
هوش مصنوعی: ایام زندگی تو به سهل‌انگاری سپری شد و عمرت مثل خواب و بی‌خبر از واقعیت گذشت.
هوش مصنوعی: به زندگی نگاه کن و ببین که چگونه نفس‌ها می‌آیند و می‌روند، و تو نمی‌توانی بفهمی که زندگی چه سرعتی دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.