ای جمالت خوب و اوصافت جمیل
صورتت بر معنی زیبا دلیل
عارضت فردوس و دیدارت نعیم
قامتت طوبی و لعلت سلسبیل
عقل تا حسن دل‌آرایت بدید
می‌کشد بر روی ماه انگشت نیل
گر بیابم وصل تو طاب المرام
ور نسازی کار من صبر جمیل
خون ما در وادی سودای تو
همچو آب چشمه زمزم سبیل
گر ندادی وعده وصلت نوید
کی گلستان گشت آتش بر خلیل
ساقیا آن کاس ده کز طعم و بو
گوییا دارد مزاج زنجبیل
جام شادی و طرب در گردش آر
تا شفا یابد ز غم جان علیل
لا تلومونی هوانی فی الهوی
کم عزیز فی الهوی مثل دلیل
زنده جاوید باشی ای (جنید)
گر به تیغ عشق او گردی قتیل
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف زیبایی و جاذبه محبوب می‌پردازد و او را با نعمت‌های بهشتی و عناصر طبیعی نظیر لعل و سلسبیل مقایسه می‌کند. او به عشق و آرزوی وصال محبوب اشاره دارد و از درد و غم ناشی از دوری می‌گوید. شاعر از ساقی می‌خواهد که جام شادی را به او بدهد تا غم‌هایش را فراموش کند و بر شدت احساسات خود در عشق تأکید می‌کند. او در پایان با اشاره به جاودانگی عشق، عشق را به عنوان یک تعهد و فداکاری حقیقی مطرح می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون به خلوت جشن سازد با خلیل
گر بسوزد در نگنجد جبرئیل
موسیی فرعون را با رود نیل
می‌کُشد با لشکر و جمع ثقیل
هم چنان در فکرِ آن بیتم که گفت
پیل‌بانی بر لبِ دریایِ نیل:
«زیر پایت گر بدانی حالِ مور
هم چو حالِ توست زیر پایِ پیل»
التمغا شد که آقا تا به کیل
باز بیند جمع و خرج اردبیل
ای رُخَت چون خُلد و لَعلَت سَلسَبیل
سَلسَبیلت کرده جان و دل سَبیل
سبزپوشانِ خَطَت بر گِردِ لب
همچو مورانند گِردِ سَلسَبیل
ناوَکِ چشمِ تو در هر گوشه‌ای
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.