دِهْ سرخمِیی کَز تُتُقِ اَنوارش
شرمنده شوند ثابت و سیّارش
تن آینهوَش چنان شود زو صافی
کز سینهٔ مرد بنگری اسرارش
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دِهْ سرخمِیی کَز تُتُقِ اَنوارش
شرمنده شوند ثابت و سیّارش
تن آینهوَش چنان شود زو صافی
کز سینهٔ مرد بنگری اسرارش


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ تأثیر و زیبایی شراب سرخ و نور آن است که حتی افلاک و سیارات را به شرمندگی وامیدارد. شاعر به توصیف این تأثیرات میپردازد و بیان میکند که این شراب، چنان پاک و روشنیبخش است که میتواند اسرار وجود انسان را فاش کند. بهطور کلی، شعر حال و هوای عرفانی و جذابیتهای نادیدهٔ شراب را به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی دِه سرخ میپردازد که نورهایش باعث خجالت ستارگان ثابت و سیّار میشود. این تصویر به نوعی نشاندهندهی درخشش و جاذبهی خاص این مکان است که حتی روشنایی آسمان را تحت تأثیر خود قرار میدهد.
هوش مصنوعی: آدمی آنچنان پاک و شفاف میشود که اگر به قلب او نگاه کنی، میتوانی رازهایش را ببینی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از باد صبا خسته شود رخسارش
چون آینه کز نفس رسد زنگارش
زان ترسم اگر برهنه دارد یارش
تیزی نظر خلق کند از کارش
من تازهگلی که او نباشد خارش
یا بلبل خوشگو که بود غمخوارش
بازی که سر دست شهان جاش بود
در دام تو افتاد نکو میدارش
از باد صبا خسته شود رخسارش
چون آینه کز نفس رسد زنگارش
زان ترسم اگر برهنه دارد یارش
تیزی نظر خلق کند از کارش
کو دل که بداند نفسی اسرارش
کو گوش که بشنود دمی گفتارش
آن ماه جمال مینماید شب و روز
کو دیده که تا برخورد از دیدارش
کو دل که بداند نفسی اسرارش
کو گوش که بشنود دمی گفتارش
معشوق جمال مینماید شب و روز
کو دیده که بر خورد از آن دیدارش
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.