بی رخت چون به چمن راه کنم
سوی گل بنگرم و آه کنم
شرح حالم چو غم آرد حاشا
که ز حال خودت آگاه کنم
قصه هجر دراز و تو ملول
ادب آنست که کوتاه کنم
کفش زن از سر خواری به سرم
تا کلاه شرف و جاه کنم
قصد من روی تو باشد هرجا
ذکر مهر و صفت ماه کنم
هر شبی تا سر کویت جان را
همره آه سحرگاه کنم
گر دلت مردن جامی خواهد
کار بر موجب دلخواه کنم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از اندوه دوری معشوق سخن میگوید: در باغ با دیدن گل آه میکشد و از سر ادب، شرح غم و قصهٔ هجران را از معشوق ملول پنهان میکند یا کوتاه میسازد. خواری از دست یار را مایهٔ شرف میداند و در وصف ماه و خورشید جز روی او را نمیجوید. در پایان، جامی تسلیم کامل خود را اعلام میکند و میگوید اگر یار مرگ او را بخواهد، به خواست او جان میدهد.
هوش مصنوعی: بی چهرهٔ تو وقتی به باغ میروم، به گل نگاه میکنم و آه میکشم؛ زیرا گل مرا به یاد روی تو میاندازد و نبودنت را یادآوری میکند.
هوش مصنوعی: چون شرح حال من مایهٔ غم و اندوه است، هرگز تو را از حال خود آگاه نمیکنم تا غمگینت نسازم.
هوش مصنوعی: داستان جدایی بسیار دراز است و تو از شنیدنش ملول و خستهای؛ پس ادب حکم میکند که آن را کوتاه کنم.
هوش مصنوعی: از سر خوار شمردن، با کفش بر سرم بزن تا آن کفش را کلاه شرف و بزرگی خود سازم؛ یعنی خواری از دست تو برای من مایهٔ افتخار است.
هوش مصنوعی: هرجا از خورشید (مهر) سخن میگویم یا ماه را وصف میکنم، مقصودم در حقیقت روی توست.
هوش مصنوعی: هر شب جانم را همراه آه سحرگاهیام تا سر کوی تو میفرستم؛ یعنی با آه سحری، جانم به کوی تو میرود.
هوش مصنوعی: اگر دل تو مرگ جامی را بخواهد، کار را مطابق خواست تو انجام میدهم و جان میسپارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا به کی از ستمش آه کنم
به که تفویض الیالله کنم
منعم از شکوهٔ آن زلف مکن
قصهای نیست که کوتاه کنم
به سفر میروی ای سرو روان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.