باده چون بی غش و ساقی چو پریوش باشد
دعوی توبه درین وقت چه ناخوش باشد
صفت جام جهان بین که حکیمان گویند
رمزی از جام بلور و می بی غش باشد
مدعی گر نخورد می بگذارش که مدام
خاطر از وسوسه زهد مشوش باشد
آتشین می به کفم نه که جز این آتش نیست
رند میخواره که مستوجب آتش باشد
از دل غیب نما نقش خط و خال بشوی
روی آیینه نشاید که منقش باشد
بر حذر باش درین خوابگه عیش مباد
تیغها تعبیه اش در ته مفرش باشد
از سبو باده کشد دلشده جامی نه ز جام
رند باید که درین شیوه سبوکش باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: جامی در این غزل رندانه، توبه را در هنگام شراب ناب و ساقی زیبا ناروا میشمارد و جام جهاننمای حکیمان را رمز جام صاف و می ناب میداند. او زاهد مدعی را به حال وسوسههای خودش وامیگذارد و میگوید دل باید چون آیینه از نقشها پاک باشد. سپس از فریب خوشیهای دنیا که بلا در زیرش پنهان است هشدار میدهد و در پایان خود را رندی سبوکش میخواند که به جام کوچک بسنده نمیکند.
هوش مصنوعی: وقتی شراب ناب و بیآمیخته باشد و ساقی زیبارویی چون پری، ادعای توبه کردن در چنین وقتی بسیار ناپسند و بیجاست.
هوش مصنوعی: جام جهاننما که حکیمان از آن سخن میگویند، در حقیقت اشارهای است به جام بلورین و شراب ناب؛ یعنی دیدن حقیقت جهان از راه همین می و جام صاف دل به دست میآید.
هوش مصنوعی: اگر مدعیِ زاهد شراب نمینوشد، رهایش کن، زیرا دل او همیشه از وسوسههای زهدفروشی پریشان و ناآرام است.
هوش مصنوعی: شراب آتشین را به دستم بده، زیرا رند میخواره سزاوار آتشی جز همین آتشِ می نیست؛ یعنی آتش دوزخ برای او نیست و آتش او همین شراب است.
هوش مصنوعی: نقش خط و خال زیبارویان را از دلی که آیینهٔ عالم غیب است پاک کن، چون شایسته نیست روی آیینه نقش و نگار داشته باشد؛ دل باید از هر صورتی خالی باشد تا حقیقت در آن بنماید.
هوش مصنوعی: در این دنیا که مانند خوابگاه عیش و خوشی است هوشیار و برحذر باش، مبادا زیر بستر نرم آن شمشیرهایی پنهان کرده باشند؛ یعنی در دل خوشیهای دنیا خطر و بلا نهفته است.
هوش مصنوعی: جامیِ دلباخته شراب را از سبو مینوشد نه از جام؛ رند واقعی باید در این راه سبوکش باشد و به اندک قانع نشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا سر زلف تو شوریده و سرکش باشد
کارمن چون سر زلف تو مشوش باشد
عشقت آن خواست که در راه تو تا جان دارم
بار عشق تو بر این جان بلاکش باشد
تا کمان تو بود ابرو و تیرت مژگان
[...]
نقدِ صوفی نه همه صافیِ بیغَش باشد
ای بسا خرقه که مُستوجبِ آتش باشد
صوفیِ ما که ز وِردِ سحری مست شدی
شامگاهش نگران باش که سرخوش باشد
خوش بُوَد گر محکِ تجربه آید به میان
[...]
ذوق دیدار تو در جان بلاکش باشد
راحت کعبه پس از زحمت ره خوش باشد
حاجت سوختنم نیست چه دورم ز لبت
ماهی از آب چه شد دور در آتش باشد
با پریشانی خود شادم از آن میترسم
[...]
نقد صوفى نه همین صافى بیغش باشد
اى بسا خرقه که شایستهى آتش باشد
صوفى ما که ز ورد سحرى مست شده
شامگاهش نگران باش که سر خوش باشد
خوش بود گر محک تجربه آید به میان
[...]
دایم از فکر سفر پیر مشوش باشد
قامت خم شده را نعل در آتش باشد
دامن سوختگی را مده از کف زنهار
که به قدر رگ خامی ره آتش باشد
پاک کن از رقم دانش رسمی دل را
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.