این چنین کز دیده و دل غرق آب و آتشم
رخت هستی را ز موج غم به ساحل چون کشم
صوت جان افزای مطرب گر نباشد گو مباش
زانکه من با ناله های دلخراش خود خوشم
تا نداند کس ز خیل مهوشان یار مرا
دل به یک جا و نظر بر طلعت هر مهوشم
شهسوارا بی کسان را کس نجوید خونبها
زار کش چون مور زیر نعل سم ابرشم
تو کمر ترکش همی بندی و من در غم که چون
بر دل افگار آید ناوکی زان ترکشم
وقف کردم پنج حس بر شش جهت باشد گهی
دولت وصلت شود حاصل ازین پنج و ششم
تا قیامت همچو جامی مست و بیهوش اوفتم
گر ز جام نیم خوردت جرعه ای دیگر کشم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از غرقشدن در اشک و سوز دل و ناامیدی از رهایی از غم میگوید و نالههای خود را بر ساز مطرب ترجیح میدهد. او برای پنهانکردن نام یار به همهٔ زیبارویان نگاه میکند، از معشوقِ سوار میخواهد او را زیر سم اسبش بکشد و آرزومند تیر ترکش اوست. سپس همهٔ حواس خود را وقف جستوجوی وصال میکند و در پایان میگوید جرعهای از جام نیمخوردهٔ یار او را تا قیامت مست و بیخود خواهد کرد.
هوش مصنوعی: من که از اشک چشم غرق آب و از سوز دل غرق آتشم، چگونه میتوانم بار وجودم را از میان موجهای غم به ساحل نجات برسانم؟
هوش مصنوعی: اگر آواز جانبخش نوازنده نباشد، بگذار نباشد؛ زیرا من با نالههای جگرسوز خودم خوش و دلخوشم.
هوش مصنوعی: برای اینکه کسی نفهمد یار من کدامیک از زیبارویان است، دلم را فقط به یک نفر سپردهام ولی به چهرهٔ همهٔ زیبارویان نگاه میکنم.
هوش مصنوعی: ای سوار دلاور، برای کشتن بیکسان کسی خونبها نمیخواهد؛ پس مرا مانند مورچهای زیر نعل و سم اسب خود به خواری بکش.
هوش مصنوعی: تو ترکش تیر را به کمر میبندی و من در این اندوه و آرزویم که کی و چگونه تیری از آن ترکش به دل زخمی من بنشیند.
هوش مصنوعی: هر پنج حس خود را وقف جستوجوی تو در هر شش جهت کردهام تا شاید روزی از این پنج و شش، بخت وصال تو نصیبم شود. «پنج و شش» به بازی نرد و طاس خوشاقبال نیز اشاره دارد.
هوش مصنوعی: اگر یک جرعهٔ دیگر از جام نیمهنوشیدهٔ تو بنوشم، مانند جامی تا روز قیامت مست و بیهوش خواهم افتاد. میان «جام» و تخلص «جامی» بازی لفظی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر خسیسی زیر بالا کرد و بالایت نشست
منع نتوان کرد سلمان نیست اینجا جای خشم
در فضیلت چشم با ابرو ندارد نسبتی
مینشیند ابروان پیوسته بر بالای چشم
با نمدمال امردی دی من سخن گفتم به چشم
گفت رو رو از دکانم در بساطم نیست پشم
من زفعل زشت خود ای همدمان مستوحشم
خرقه آلوده دارم مستحق آتشم
شرم میدارم زشیخ خانقاه و برهمن
نه مسلمانم نه گبرم زین سبب مستوحشم
رحمی ایدست خدا پیر طریقت از کرم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.