ای ز روی تو ماه چارده کم
قیمت یوسف از تو هفده درم
خاک پای مسافران درت
تاج فرق مجاوران حرم
سربلندی نیافت در ره تو
هر که ننهاد سر به زیر قدم
سر نپیچم ز خط فرمانت
گر نهی تیغ بر سرم چو قلم
بر تو سوز دل نشد روشن
تا نزد آتشم ز سینه علم
کرمت قتل ما تقاضا کرد
مگذر ای جان ز مقتضای کرم
شد ز شوق دهان تو جامی
آرزومند تنگنای عدم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و والای مقام معشوق میپردازد. شاعر با مقایسه معشوق به ماه کامل، ارزش او را بیشتر از یوسف که در تاریخ معروف است، میداند. او به خاک پای مسافران حرم معشوق اشاره میکند و آن را برتر از تاج بر سر مجاوران میداند. در ادامه، شاعر به سرسپردگی و تسلیم خود در برابر اراده معشوق اشاره میکند و میگوید که حتی اگر به او آسیب برساند، از محبتش نمیگذرد. در نهایت، او از شوق و آرزوی خود برای وصال معشوق سخن میگوید و به اشتیاقش برای رسیدن به او اشاره میکند.
هوش مصنوعی: ای که زیباییات به اندازهی ماه چهارده میماند، زیباییات ارزش بیشتری از یوسف دارد و هر چه قیمت او باشد، تو از او گرانبهاتر هستی.
هوش مصنوعی: خاک پای مسافران زیارتگاه تو، بر سر و گردن نزدیکان حرم، مانند تاجی باارزش است.
هوش مصنوعی: هیچکس که در مسیر تو، به معنای حاکمیت و تسلیم در برابر تو، سرش را پایین نیاورده باشد، به موفقیت و سربلندی نرسیده است.
هوش مصنوعی: هرگز از دستور تو سر باز نمیزنم، حتی اگر تیغ را بر سرم بگذاری مانند قلم.
هوش مصنوعی: دل من به خاطر تو به آتش کشیده نشده است، مگر اینکه از درون من شعلهای بسوزد که چنین احساسی را به وجود آورد.
هوش مصنوعی: عزت و کرمت به قدری زیاد است که حتی با وجود درخواست ما برای جان خود، با این حال از چیزی که خواستهای فراتر بروید و از زحمت ما بگذرید.
هوش مصنوعی: به خاطر عشق و شوق تو، دلی پر از آرزو دارم که در تنگنای نبودن غرق شده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از تو خالی نگارخانهٔ جم
فرش دیبا فگنده بر بجکم
از گهر گرد کردن بفخم
نه گهر چید هیچکس نه درم
نیست گشت از هوای خود عالم
جز به مدح تو بر نیارد دلم
حشمتت در جهان فکند آواز
همتت بر فلک نهاد قدم
محمدت را ستوده رای تو جفت
[...]
موکب جشن خاص شاه عجم
اندر آمد به ساحت عالم
چتر میمون ماه پیکر او
سایه گسترده بر بنی آدم
پی آن بر ملک مبارک باد
[...]
دوش چون صبح بر کشید علم
شد جهان از نسیم او خرم
روشنی آمد از عدم به وجود
تیرگی از وجود شد به عدم
شب دیجور شد ز روز جدا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.