جامی
»
هفت اورنگ
»
سبحةالابرار
»
بخش ۵۹ - حکایت آن شیخ صفی ابوتراب نسفی که در اثنای جهاد بین الصفین بالین استراحت نهاد
بوتراب آن گهر بحر شرف
کابرو یافت ازو خاک نسف
با خود آن دم که جهادیش نماند
مرکب جهد سوی اعدا راند
چو شد از هر دو طرف صف ها راست
بانگ جنگ آوری از صفها خاست
آمد از بارگی خویش به زیر
با دلی همچو دل شیر دلیر
زیر پهلو ز ردا فرش انداخت
تیغ همخوابه سپر بالین ساخت
شد میان دو صف آنگونه به خواب
که شنیدند نخیرش اصحاب
مدت خواب چو گشتش سپری
از سپر جست سرش دورتری
پشتی لشکر بیداران شد
رخنه بند صف همکاران شد
سایلی گفت که در روز نبرد
که ز هیبت بدرد زهره مرد
دارم از خواب تو بسیار شگفت
شیخ خندان شد ازان نکته و گفت
گر بود ایمنیت روز مصاف
کم ز شب های عروسی و زفاف
از قدمگاه توکل دوری
قایمی بر قدم مغروری
مرد را کش نه به دل زنگ شکیست
بستر خواب و صف جنگ یکیست
کار اگر مشکل اگر آسان است
همه با فضل ازل یکسان است
چون تو را عقد یقین آمد سست
هر چه آید به تو از سستی توست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این حکایت در باب توکل است: شیخ ابوتراب نسفی در میدان جهاد، میان دو صف آماده نبرد، از اسب فرود آمد و با ردا و سپر بستری ساخت و آسوده خوابید، سپس برخاست و پشتیبان سپاه شد. چون کسی از این خواب شگفتزده شد، شیخ پاسخ داد که اگر آرامش آدمی در جنگ کمتر از شب عروسی باشد، از توکل دور است. نتیجهٔ حکایت آن است که برای صاحب یقین، سختی و آسانی و خواب و جنگ نزد فضل الهی یکسان است و هر ناکامی از سستی یقین برمیخیزد.
هوش مصنوعی: ابوتراب، آن گوهرِ دریای بزرگی و شرافت، کسی بود که سرزمین نسف به سبب او آبرو و اعتبار یافت.
هوش مصنوعی: هنگامی که دیگر نیازی به جهاد با نفس خود نداشت و آن را به پایان برده بود، مرکبِ کوشش را به سوی دشمنان راند و به جهاد با کافران رفت.
هوش مصنوعی: وقتی صفهای دو سپاه در برابر هم آراسته شد، از میان صفها فریاد جنگجویان برخاست.
هوش مصنوعی: او با دلی دلیر چون دل شیر از اسب خود پایین آمد.
هوش مصنوعی: ردای خود را زیر پهلویش فرش کرد، شمشیر را همخوابهٔ خود و سپر را بالش خویش قرار داد.
هوش مصنوعی: در میان دو صف چنان آسوده به خواب رفت که یارانش صدای خُرخُر او را شنیدند.
هوش مصنوعی: چون زمان خوابش به پایان رسید، سرش را از روی سپر برداشت و چابک از جا برخاست.
هوش مصنوعی: آنگاه پشتیبان سپاهیانِ بیدار شد و شکافهای صف همرزمانش را پر کرد.
هوش مصنوعی: پرسشگری گفت: در روز نبرد که از هیبت آن زهرهٔ مرد میترکد،
هوش مصنوعی: از خوابیدن تو بسیار در شگفتم. شیخ از این سخن خندید و پاسخ داد:
هوش مصنوعی: اگر آسودگی و ایمنی تو در روز جنگ کمتر از آسودگیات در شبهای عروسی و زفاف باشد،
هوش مصنوعی: بدان که از جایگاه توکل دوری و بر پای غرور و تکیه بر خود ایستادهای.
هوش مصنوعی: برای مردی که در دلش زنگار تردید نیست، بستر خواب و میدان جنگ یکسان است.
هوش مصنوعی: کار چه دشوار باشد چه آسان، در برابر فضل و عنایت ازلی خداوند همه برابر است.
هوش مصنوعی: چون پیوند یقین تو سست شده است، هر سختی و آسیبی که به تو میرسد از همین سستی خود توست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.