|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عشق و تمایل خود به معشوقهاش اشاره میکند. او میگوید اگر بخواهد مانند معشوق زندگی کند، نیاز به جانی آهنین دارد. عتاب و سرزنش معشوق را برایش خوشایند میداند اما معتقد است که باید پایانی برای آن وجود داشته باشد. شاعر به وعده معشوق درباره بوسه و همچنین تاثیر زلف او بر دل بیمار خود اشاره میکند، و در نهایت حسرتی از زخمهای عشق و نیازی به درمان از طرف معشوق را بیان میکند. در کل، ابیات نشاندهنده درد و شوق عاطفی شاعر نسبت به معشوق است.
هوش مصنوعی: چنانچه تو همانی که جان منی، باید وجودم مثل بدن یک آهنی باشد.
هوش مصنوعی: نصیحت و توبیخ از جانب دوست خوشایند است، اما باید دانست که این نوع ارتباط نیز روزی به پایان میرسد.
هوش مصنوعی: دوست promised کرده که لبهایش را به من تقدیم کند، اما باید از زلفهایش اجازتی بگیرم.
هوش مصنوعی: دل به خاطر درد تو بیمار است و باید برای او نیز درمانی از درد تو پیدا شود.
هوش مصنوعی: وقتی که چهرهات مانند ماه است، باید نگاه بد را از نیل پاک کرد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.