|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر دربارهی سنگدلی و بیرحمی است که شاعری به معشوقهاش میگوید. او از معشوقهاش میخواهد که به دلهای شاد و سوخته رحم کند و در دل کسی که عاشقش است، خیال کشتن نداشته باشد. شاعر به او یادآوری میکند که اگرچه ممکن است دوست داشته باشد که طرف مقابل را آزار دهد، اما در واقع این کار تنها باعث درد و رنج بیشتر میشود. او همچنین به گذشته و عهدی که داشتند اشاره میکند و خواستار تغییر رفتار معشوقهاش میشود.
هوش مصنوعی: اگر تو از سنگدلی و بیرحمیات کم نکنی، هیچ رحمت و بخششی بر دل پر از غم من نخواهی کرد.
هوش مصنوعی: تو همیشه خواهان جان دیگران هستی و آنها را در سختی میبینی، اما هیچ فرصتی به آنها نمیدهی و هیچ تلاشی برای تسکین دردشان نمیکنی.
هوش مصنوعی: میدانم هنگامی که جان مرا بگیری، خواهی دید که هیچگاه به این اندازه از من کم نمیکنی یا اصلاً کم نخواهی کرد.
هوش مصنوعی: تو قول دادهای که تا جایی که میتوانی دل کسی را که سوخته و غمگین است، شاد نکنی.
هوش مصنوعی: دلبرانی که با هم درگیر جنگ و جدل هستند، زمانی که به صلح میرسند، دیگر از کشتن و آسیب زدن به یکدیگر خودداری میکنند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.