پیش رخ چون شمع تواَم پروانه
با غیر تواَم در دو جهان پروا نه
گفتی که براتی به لبت خواهم داد
مردیم به انتظار آن پروانه
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
پیش رخ چون شمع تواَم پروانه
با غیر تواَم در دو جهان پروا نه
گفتی که براتی به لبت خواهم داد
مردیم به انتظار آن پروانه



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق و شیدایی خود نسبت به محبوبش اشاره میکند و خود را مانند پروانهای میداند که در پیش روی شمع وجود محبوبش میرقصد. او احساس میکند که در غیر این عشق، هیچ جایگاهی ندارد و با این حال، در انتظار وعدهای از محبوب است که به او امید داده است؛ وعدهای که به قول او از لب محبوب خواهد آمد و او را به زندگی بازخواهد گرداند. در نهایت، این انتظار به نوعی مرگ برای او تبدیل میشود.
هوش مصنوعی: به خاطر وجود تو، من مانند پروانهای هستم که در برابر شمعی میرقصد و از هر چیزی جز تو پروا ندارم. در این دو دنیا، فقط تو برای من اهمیت داری.
هوش مصنوعی: گفتی که برایت هدیهای از عشق خواهم آورد، و ما در انتظار آن لحظه شیرین جان سپردیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.