رخسار تواَم ماه تمامست به چشم
بی زلف تواَم جهان چو شامست به چشم
از زلف نهاده‌ای بتا زنجیری
دیدی که سر زلف تو دامست به چشم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
رخسار تواَم ماه تمامست به چشم
بی زلف تواَم جهان چو شامست به چشم
از زلف نهاده‌ای بتا زنجیری
دیدی که سر زلف تو دامست به چشم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی چهره معشوق می‌پردازد و آن را به ماه کامل تشبیه می‌کند. بدون زلف معشوق، جهان برای او تیره و تار به نظر می‌رسد. او اشاره می‌کند که زلف معشوق، همچون زنجیری دور گردن اوست و این احساس وابستگی و دام افتادن در عشق را به تصویر می‌کشد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو مانند ماه کامل است و در نگاه من، بدون موهای تو، دنیا مانند شب تاریک است.
هوش مصنوعی: ای معشوق، زلف‌های تو به قدری زیبا و جذاب هستند که انگار مانند زنجیری در دل و چشم من به دام افتاده‌ام.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.