صبحدم کاین طایر چرخ آشیان
آفتابی گردد از بالای کوه
تافتهرخ، بالکوبان، پَرزنان
از پر و بالش چمن گیرد شکوه
نغمهخوان، مرغ سحر بر شاخسار
بینی آن پروانۀ خوش خال و خط
جسته بیرون از غلاف پیرهن
با پر و بالی پر از زرین نُقَط
سر زند یکیک به گُلهای چمن
بوسد این را غبغب و آن را عذار
***
***
همچنان آن طفلک شیرین زبان
با رخی سرخ و سپید از شیر و خون
آن دو چشم برقزن چون اختران
سر کند شادان ز شادیجه برون
بنگرد اطراف خود را شاد خوار
با تبسمهای شیرینتر ز قند
همچو پروانه گشاید بال و پر
بر جهد از جا چو از مجمر سپند
دست مادر بوسد و روی پدر
این در آغوشش کِشد، آن در کنار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر چندبندی تصویری از بامداد است. بند نخست طلوع خورشید را همچون پرندهای با بالهای نورانی، آواز مرغ سحر و پروانهای را نشان میدهد که از پیله بیرون آمده و گلها را میبوسد. در بند دوم شاعر بیدار شدن کودکی شاد و تندرست را به همان شکل تصویر میکند: کودک مانند پروانه از بستر بیرون میجهد، دست و روی پدر و مادر را میبوسد و آنان او را در آغوش میگیرند. همانندی بیداری طبیعت با بیداری کودک، اندیشهٔ اصلی شعر است.
هوش مصنوعی: هنگام سپیدهدم، آن پرندهٔ آسماننشین، یعنی خورشید، از پشت کوه بالا میآید و آشکار میشود.
هوش مصنوعی: خورشید با چهرهای درخشان، گویی بال میزند و پر میگشاید، و از پرتوهای او که مانند پر و بال است، باغ و چمن شکوه و زیبایی میگیرد.
هوش مصنوعی: در این هنگام پرندهٔ سحرخیز روی شاخههای درختان آواز میخواند.
هوش مصنوعی: آن پروانهٔ زیبا را میبینی که خالها و نقشهای خوش دارد و از پوستهٔ پیلهاش، که مانند پیراهنی بوده، بیرون آمده است.
هوش مصنوعی: پروانه با بالهایی پر از نقطههای طلایی، یکییکی به گلهای چمن سر میزند.
هوش مصنوعی: پروانه مانند عاشقی، زیر چانهٔ یک گل و گونهٔ گل دیگر را میبوسد.
هوش مصنوعی: این بیت اشاره به یک احساس یا فکری عمیق دارد که میتواند به موضوعاتی چون عشق، غم یا زیبایی زندگی مربوط شود. هر کلمه و تصویر به کار رفته در آن، نمادهایی از تجربه انسانی است که بینش یا احساسی خاص را به خواننده منتقل میکند. این پیام میتواند حس همکاری، پیوند عاطفی یا تفکر پیرامون موضوعات مهم زندگی را در بر داشته باشد.
هوش مصنوعی: به همین شکل، آن کودک خردسال شیرینزبان، با چهرهای سرخ و سفید که نشان تندرستی است، بیدار میشود.
هوش مصنوعی: کودک با دو چشمی که مانند ستارهها میدرخشد، شادمان سرش را از گهواره یا بسترش بیرون میآورد.
هوش مصنوعی: و با خوشی و خرمی به اطراف خود نگاه میکند.
هوش مصنوعی: کودک با لبخندهایی شیرینتر از قند، مانند پروانه دستهایش را مثل بال باز میکند.
هوش مصنوعی: مانند اسپندی که روی آتش منقل میپرد، از جایش میجهد و دست مادر و صورت پدر را میبوسد.
هوش مصنوعی: مادر او را در آغوش میگیرد و پدر او را در کنار خود جا میدهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.