دست همت بر جهان خواهم فشاند
آستین بر آسمان خواهم فشاند
تا بقای جاودان آرم بدست
در هوای دوست جان خواهم فشاند
تا نگردد آشکارا سر دل
جان بروی او نهان خواهم فشاند
دامن همت بگرد آلوده شد
گرد دامن بر جهان خواهم فشاند
دنیی و عقبی حجاب دوستند
هر دو عالم دست از آن خواهم فشاند
نقد جان را گرچه بس نارایج است
پیش عشق جان نهان خواهم فشاند
تا نشیند آتش دل یک نفس
آب دیده هر زمان خواهم فشاند
دمبدم از گنج طبع و درج چشم
لعل و گوهر رایگان خواهم فشاند
از برای جرعه دردی درد
حاصل کون و مکان خواهم فشاند
چند از این ناموس زین پس نقد عمر
جمله در پای مغان خواهم فشاند
زیر پای ساقی ار دستم دهد
هر نفس گنج روان خواهم فشاند
نقد هر دو کون چون دریا کشان
بر سر یک جرعه دان خواهم فشاند
عقل بند راه شد از سوز عشق
آتشش در خان و مان خواهم فشاند
گوهر منظوم از دریای طبع
پیش شاه شه نشان خواهم فشاند
از پی دیدار ساقی چون حسین
دیده گوهرفشان خواهم فشاند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عزم و اراده شاعری است که در پی دستیابی به عشق و دوستی الهی است. او میخواهد با تلاش و همت خود، امانت وجودش را به دوستی ارزانی دارد و برای رسیدن به جاودانگی، جانش را تقدیم عشق میکند. شاعر به وضوح اشاره میکند که دنیا و آخرت هر دو مانعی برای شناخت دوست هستند و او حاضر است همه چیز را برای عشق فدا کند. در نهایت، او از زیباییهای عشق و دوستی میگوید و آرزو دارد که در مقابل عشق، جان و هستیاش را قربانی کند. این شعر پیامی از فدای عشق و تلاشی حقیقتطلبانه برای رسیدن به معشوق را به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: من با تلاش و ارادهام بر تمامی دنیا تسلط خواهم یافت و به بلندای آسمان خواهم رسید.
هوش مصنوعی: برای دستیابی به جاودانگی، میخواهم در راه عشق به دوست، جان خود را تقدیم کنم.
هوش مصنوعی: تا زمانی که راز دل او به روشنی نمایان نشود، من نیز احساساتم را مخفی نگه میدارم.
هوش مصنوعی: با تلاش و کوشش خود به جایی میرسم که میتوانم اثر مثبتی بر دنیا بگذارم، حتی اگر در مسیر با چالشها و مشکلاتی روبهرو شوم.
هوش مصنوعی: دنیا و آخرت هر دو مانع و پردهای بر روی دوستی و محبت حقیقی هستند و من تصمیم دارم از این دو عالم دست بردارم.
هوش مصنوعی: اگرچه نقد و بررسی روح انسان پیش عشق چندان خوشایند نیست، اما قصد دارم جان پنهان خود را در عشق به نمایش بگذارم.
هوش مصنوعی: هر زمان که بخواهم، اشکهایم را میریزم تا آتش دل آرام بگیرد.
هوش مصنوعی: مدام از گنجینهی خلاقیتم و زیبایی چشمهای دلفریب، اندیشهها و ایدههای ارزشمندی را به رایگان منتشر میکنم.
هوش مصنوعی: برای اینکه بتوانم یک جرعه از درد را حس کنم، آمادهام تا همهی مصیبتها و مشکلاتی که در جهان وجود دارد را به جان بخرم.
هوش مصنوعی: مدت زیادی برای خودم ارزش قائل نبودم و حالا تصمیم دارم تمام زندگیام را برای لذت بردن از زیباییهای دنیا و تجربههای خوشایند صرف کنم.
هوش مصنوعی: اگر ساقی هر بار که دستم را به زیر پا میگذارد، گنجی از روح را به من عطا کند، من خواهم کوشید تا آن را در آغوش بگیرم.
هوش مصنوعی: من هر دو دنیا را مانند دریا بر سر یک جرعه علم و معرفت خواهم ریخت.
هوش مصنوعی: عقل از شدت عشق در آتش سوزان گرفتار شده و من میخواهم این آتش را در خانهام بیفکنم.
هوش مصنوعی: از عمق خلاقیت خود، زیباییهای شاعرانگی را به درگاه پادشاه میبرم.
هوش مصنوعی: به دنبال دیدار ساقی، مانند حسین، چشمانم را مانند جواهر میدرخشم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
الصبوح ای دل که جان خواهم فشاند
دست هستی بر جهان خواهم فشاند
پیش مرغان سر کوی مغان
دانهٔ دل رایگان خواهم فشاند
دیده میپالای و گیتی خاک پای
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.