گنجور

بخش ۵ - در سماع سخن از شیخ مصلح الدّین سعدی شیرازی و تأثیر آن نغمه پردازی

 
حزین لاهیجی
حزین لاهیجی » مثنویات » خرابات
 

سراینده ای دوش وقت سحر

دو بیتک سرایید خوش با

کلام سخن شیخ شیرازی است

که کیهان خدیو سخن سازی است

ز مسکینیم روی در خاک رفت

غبار گناهم بر افلاک رفت

تو یک نوبت ای ابر رحمت ببار

که در پیش باران نپاید غبار

مرا نالهٔ او رَهِ هوش زد

سرشک غم از دیده ام جوش زد

جگرکاوی گریه بی تاب کرد

به دامن دل از دیده، خوناب کرد

به خون خفته، مژگان دریا مدار

چو ابر سیه دل، ببارید زار

چو از آتش دل به جوش آمدم

همایون سروشی به گوش آمدم

که نبود شگفتی از آمرزگار

گر از قلزم رحمت بی کنار

چو کام دل خاکساران دهد

تو را ابر رحمت ز مژگان دمد

غبار غم سینه، شد کاسته

فرو خفت این گرد برخاسته



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.