|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
میرزا صادق که پیش قامتش
سرو باشد چون نهال کوتهی
آنکه از نورالهی روی اوست
آگهی بخش دل هر آگهی
کوکب بخت بلند بی‌زوال
پیش پا بگذاشتش روشن رهی
بست عقد ازدواج و اتصال
با درخشان مهری و تابان مهی
چون به شادی و نشاط آن هر دو یار
همنشین گشتند در خلوت‌گهی
عقل با هاتف پی تاریخ آن
گفت مهری مجتمع شد با مهی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تاریخ ازدواج میرزا صادق اشاره می‌کند و ویژگی‌های او را با تشبیه به سرو زیبا بیان می‌کند. او از عشق و نور الهی که بر چهره‌ی محبوب این جوان می‌تابد، سخن می‌گوید و بخت بلند و روشنش را نوید می‌دهد. این دو نفر با شادی و نشاط با یکدیگر پیوند می‌زنند و در خلوت خود خوش می‌گذرانند. در پایان، شاعر با اشاره به عقل و هاتف، بر این ازدواج و وصل عاشقانه تأکید می‌کند.
هوش مصنوعی: میرزا صادق، که در مقابل قامت بلند و زیبا و شکوهمند او، درخت سرو به نظر می‌رسد، همچون نهالی کوتاه و کم‌ارتفاع است.
هوش مصنوعی: آنکه چهره‌اش نورانی و الهی است، که علم و آگاهی را به دل هر انسانی می‌دهد.
هوش مصنوعی: کوکب بخت، که نماد خوش‌شناسی و روزی است، به‌طور دائمی و بدون زوال در مسیر روشن سعادتی که در زندگی وجود دارد، قرار گرفت و به این ترتیب ازدواجی خوش را رقم زد.
هوش مصنوعی: عقد ازدواج به طریقی بسته شد که به همراه آن، دوستی و محبت درخشان و نورانی برقرار گردید.
هوش مصنوعی: زمانی که آن دو یار به شادمانی و خوشحالی در مکانی خصوصی و خلوت کنار هم قرار گرفتند،
هوش مصنوعی: عقل به هاتف می‌گوید که تاریخ آن ازدواج به یادگار ماند چون مهری (عشقی) که در درخشش خود با ماه (معنی استعاری عشق) گره خورده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خم و خنبه پر ز انده، دل تهی
زعفران و نرگس و بید و بهی
اندر آمد نوبهاری چون مهی
چون بهشت عدن شد هر مهمهی
بر سر هر نرگسی ماهی تمام
شش ستاره بر کنار هر مهی
یا چو سیم اندوده شش ماه بدیع
[...]
آفتاب رویت ای سرو سهی
بر همه می‌تابد الا بر رهی
نی خطا گفتم که می‌تابد بسی
بر من و من می‌نبینم ز ابلهی
گرچه عالم پر جمال یوسف است
[...]
خوش بود گر کاهلی یک سو نهی
وز همه یاران تو زوتر برجهی
هست سرتیزی شعار شیر نر
هست دم داری در این ره روبهی
برفروز آتش زنه در دست توست
[...]
این همه بگذار اگر بیرون جهی
از عذاب کیک باری وارهی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.