سپهر فضل و هنر آفتاب عز و شرف
سحاب جود و کرم میرزا شریف احمد
طراز مسند اجلال بد در این محفل
دریغ و درد که برچیدش آسمان مسند
زدند کوس رحیلش وزین سرای سپنج
به شوق گلشن فردوس خیمه بیرون زد
روان شد و به دل جان رسید یاران را
ز ماتمش الم بیکران غم بیحد
ز رنج و محنت دنیا برست و شد به جنان
قرین عشرت جاوید و دولت سرمد
غرض چو رفت ازین بزم و شد به دارالخلد
ز فیض فضل ازل همدم نعیم ابد
نوشت خامه به تاریخ او که از این بزم
نهاد پا به جهان میرزا شریف احمد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر، مرگ میرزا شریف احمد را با بیان توصیفاتی از فضایل و هنرهای او مورد ستایش قرار میدهد. او را آفتاب عزت و شرف و باران جود و کرم مینامد و به برچیده شدن او از این دنیا اشاره میکند. با رفتن این بزرگمرد، یارانش دچار غم و اندوه میشوند و مرگ او را دلیلی برای رنج و محنت زندگی میدانند. در عوض، شاعر به نعمت جاویدان بهشتی که در انتظار اوست اشاره کرده و از او به عنوان کسی یاد میکند که از این دنیا رخت بربسته و به عالم جنان پیوسته است.
هوش مصنوعی: فضیلت و هنر مانند آفتاب، عزت و شرافت مانند باران، و بخشش و نیکی مانند ابر است که در وجود میرزا شریف احمد جلوهسراست.
هوش مصنوعی: در این محفل، مقام والای عزت و شرف که در اصل به آن تکیه کرده بود، به شدت مورد بیمهری و آسیب قرار گرفته و به خاطر بیوفایی آسمان، از بین رفته است.
هوش مصنوعی: با صدای شیپور جدایی او، از این سرای فانی و مملو از اندوه، به شوق بهشت و خوشی، خیمهاش را برچید.
هوش مصنوعی: او (هاتف اصفهانی) از این که جانش از بدنش جدا شد و به دل یارانش رسید، سخن میگوید و به خاطر مرگ او، یاران از درد و غم بیپایانی رنج میبرند.
هوش مصنوعی: از رنج و زحمات زندگی دنیا رهایی یافت و به بهشت رسید که در آنجا همراه با خوشیهای همیشگی و نعمتهای دائمی زندگی میکند.
هوش مصنوعی: وقتی که او از این جشن و دنیای فانی رفت و به بهشت جاوید رسید، از محبت و فیض بیپایان الهی همراه نعمتهای همیشگی شد.
هوش مصنوعی: خامه (قلم) در تاریخ تولد میرزا شریف احمد نوشت که او از این محفل (بزم) پا به جهان گذاشته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ایا بلایه، اگر کارت تو پنهان بود
کنون توانی، باری، خشوک پنهان کرد
به فال نیک و به روز مبارک شنبد
نبیذگیر و مده روزگار نیک به بد
به دین موسی امروز خوشترست نبیذ
بخور موافقتش را نبیذ نو شنبد
اگر توانی یکشنبد از صبوحی کن
[...]
جهان چو چشم نگاران خرگهی گردد
که از خمار شبانه نشاط خواب کنند
دو دسته کاغذ سعدی نواختم فرمود
به حسب خواجه مؤید شهاب دین احمد
اگر به مدح محمد همه سیه نکنم
هزار . . .یر خر اندر . . . س زن اسعد
و منه قیل للاسیر عان، و فی الحدیث: «انّما النساء عندکم عوان».
ملیک علی عرش السّماء مهیمن
و قال امیة بن ابی الصلت:
لعزّته تعنو الوجوه و تسجد.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.