آمد هزار تیر تو بر جسم چاک چاک
یک تیر شد خطا و شدم باعث هلاک
گر یار یاورم بوَد، از آسمان چه بیم؟
گر دوست مهربان بوَد از دشمنان چه باک؟
اشکم ز بیم هجر تو هر روز تا سمک
آهم ز دست خوی تو هر شام تا سماک
بازش مگر حیات دهد لطف شهریار
اکنون که گشت رشحه ز جور فلک هلاک
محمود پادشاه که در روزگار او
از نوک ناوکش شده خفتان چرخ چاک



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر نخست از تیرهای معشوق و رنج هجران میگوید و اینکه حتی محروم ماندن از یک تیر او کشنده است، و اشک و آه خود را تا ژرفای زمین و اوج آسمان میرساند. سپس میگوید با یاری دوست از فلک و دشمن هراسی ندارد. در پایان، رشحه که از جور فلک از پا افتاده، از لطف محمود شاه امید زندگی دوباره دارد؛ پادشاهی که تیرش زره آسمان را دریده و تصویر تیر غزل را به ستایش او پیوند میدهد.
هوش مصنوعی: هزار تیر تو بر تن پارهپارهٔ من نشست و من زنده ماندم؛ اما یک تیر که به خطا رفت و به من نخورد، مرا کشت. یعنی عاشق از محروم ماندن از حتی یک تیر معشوق جان میدهد.
هوش مصنوعی: اگر یار پشتیبان من باشد، از گردش آسمان و بخت ترسی ندارم؛ و اگر دوست با من مهربان باشد، از دشمنان باکی نیست.
هوش مصنوعی: از ترس جدایی تو، اشک من هر روز تا ماهی زیر زمین (سمک) فرو میرود، و از دست خوی تند تو، آه من هر شب تا ستارهٔ سماک در آسمان بالا میرود.
هوش مصنوعی: اکنون که رشحه از ستم روزگار و فلک از پا درآمده و مرده است، شاید لطف و بخشش پادشاه دوباره به او جان ببخشد.
هوش مصنوعی: آن پادشاه، محمود شاه است که در روزگارش نوک تیر او زره آسمان را هم دریده است؛ یعنی قدرتش چنان است که بر فلک ستمگر نیز چیره است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای شمس دین و دولت ، ای صدر شرق و غرب
ای از همه خصال بدی گوهر تو پاک
احباب را ز مایدهٔ جود تو حیات
حساد را ز صاعقهٔ سهم تو هلاک
از عزم نافذ تو ربوده نفاذ باد
[...]
دردا! که شد سلاله خاتون به زیر خاک
در حضرت خدای جهان برد جان پاک
بر ما گر اعتراض کند مدّعی چه باک
بر آستانِ دوست مقیمیم هم چو خاک
عین الیقین معاینه می بین و دور باش
هم چون من از وساوسِ تشبیه و اشتکاک
چنگال در مزن به گریبانِ ما گریز
[...]
رندیم و عاشقیم و جهان سوز و جامه چاک
با دولت غم تو ز فکر جهان چه باک؟
بی باک می رود دل ما در ره فنا
چون شوق غالبست، چه اندیشه از هلاک؟
جان مست حیرتست، که حسنیست دلفریب
[...]
دل خون و جان فگار و جگرریش و سینه چاک
هم خود بگوی چون نکشم آه دردناک
بیمار پرسیی بکن ای یار مهربان
کافتاده ام ز هجر تو در بستر هلاک
آلوده کرد دامنم از خون دل سرشک
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.