جانا به صبوح خرمی کن
با ما به نشاط همدمی کن
ایام بهار خرم آمد
ای باغ بهار خرمی کن
یک لحظه فراغت دل خویش
در کار دل من غمی کن
از پرده دری چو صبح تا چند
یکچند چو شام محرمی کن
من خاک رهم تو آفتابی
آخر نظری سوی زمی کن
یا چون پری از نظر نهان شو
یا میل به خوی آدمی کن
ای داروی درد دردمندان
با این دل ریش مرهمی کن
نه مردمی از جهان برافتاد
ای مردم دیده مردمی کن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از محبوبش میخواهد که او را به خوشی و نشاط دعوت کند و در این ایام بهار، دلش را شاد کند. او به زیباییهای بهار اشاره میکند و از محبوب میخواهد که کمی از درد و غمهایش بکاهد و او را دلدار باشد. شاعر دوگانگی در وجود محبوب را بیان میکند و از او میخواهد یا به نوعی آشکار شود یا به خوی انسانیاش برگردد. در انتها، شاعر به درد و رنج دیگران و ضرورت انسانیت در روابط اجتماعی اشاره میکند و از محبوب انتظار دارد به مردم کمک کند.
هوش مصنوعی: عزیزم، با ما خوش بگذران و در صبح با شادی و سرزندگی همراهی کن.
هوش مصنوعی: روزهای خوش و پرطراوت بهار فرا رسیده است، ای باغ، بهار را با شکوه و زیبایی جشن بگیر.
هوش مصنوعی: یک لحظه به دل خودت استراحت بده و نگذار که برای دل من غمی ایجاد کنی.
هوش مصنوعی: صبح تا شب، چه زمانی میخواهی از پرده بیرون بیایی و خود را نشان دهی؟ کمی از رازها و پنهانیها را برملا کن.
هوش مصنوعی: من در راه تو مانند خاک هستم، تو مانند آفتاب هستی؛ خواهش میکنم نگاهی به من بینداز.
هوش مصنوعی: یا مانند یک پری از دید پنهان شو، یا مانند انسانها رفتار کن و به آنها نزدیک شو.
هوش مصنوعی: ای داروی دردی که دردمندان به تو نیاز دارند، با این دل شکستهام مداوایی برسان.
هوش مصنوعی: ای مردم، از جهان غافل نشوید و به انسانیت و ویژگیهای خوب انسانی اهمیت دهید. درک و آگاهی از اطراف خود را فراموش نکنید و به دیگران توجه کنید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.