مستانه باز تا در میخانه میروم
بی پا و سر، بهمت مردانه میروم
از خانقاه زهد و ریا گشته ام ملول
ایشیخ الوداع بمیخانه میروم
آباد یا خراب، نگونسار یا بلند
من چند روز دیگر از این خانه میروم
دیوانه ام مخوان که پی جستجوی گنج
هر روز و شب بساحت ویرانه میروم
سرگشته صبح و شام بفکر دل خراب
دیوانه من که از پی دیوانه میروم
با من ز عقل و هوش سخن چند میکنی
میخورده ام خرابم و مستانه میروم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با حالتی مستانه و بیپروا از تصمیم خود برای رفتن به میخانه سخن میگوید. او از زندگی زاهدانه و ریاکارانه خسته شده و دیگر به آن تعلقی ندارد. همچنین به جدایی و رهایی از قید و بندهای عقل و هوش اشاره میکند و اعتراف میکند که در جستجوی گنجی معنوی، حتی به ویرانهها نیز سر میزند. شاعر با ابراز سرگشتگی، به سفر روحانی و دیوانگی خود ادامه میدهد و همچنان با شور و شوق در جستجوی حقیقتی عمیقتر است.
هوش مصنوعی: در حالتی سرخوش و بیپروا به سمت میخانه میروم، حتی بدون فکر و تدبیر، با شجاعت و دلیری پیش میروم.
هوش مصنوعی: از جایی که زهد و ریاکاری حوصلهام را سر برده، خداحافظی کرده و به میخانه میروم.
هوش مصنوعی: مهم نیست که این مکان چگونه باشد، خواه خوب و خوش آباد باشد یا خراب و ویران. من به زودی از اینجا میروم.
هوش مصنوعی: من را دیوانه نخوانید، زیرا هر روز و شب در جستجوی گنجهای ارزشمند به دنبال آنها در مکانهای خالی و بیفایده میگردم.
هوش مصنوعی: همیشه در صبح و شب، در فکر دل آشفته و دیوانهام هستم و در پی دیوانهای میروم.
هوش مصنوعی: تو چه سخنها از عقل و فهم با من میگویی؟ من که در حال بیخبری و سرمستی هستم، فکر و هشیاری ندارم و در حال سرخوشی میروم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.